Μια μικρή αγάπη και ένας σοφός λίγο νεκρός συζητούν...

Μ.Α (Μικρή αγάπη) :
Πεθαίνουν οι αγάπες..;
Σε ποια στιγμή της κόκκινης δίνης τους;

Σ. (Σοφός) :
Όταν ορίσει η τύχη της θέλησης τους.. σβήνουν... τελίτσες στον ουρανό...

Α..! Είναι αστέρια λοιπόν.
Και πώς πεθαίνουν δηλαδή;
Αρρωσταίνουν βαριά ή φεύγουν κουρασμένες με τα χρόνια στην πλάτη τους;

Τι να σου πω..; Είσαι μικρή... δεν θα καταλάβεις.
Να θυμάσαι όμως, όποιος καταφέρει να αγαπήσει... αγαπάει για πάντα!

Δεν πεθαίνουν δηλαδή;

Μερικές ναι, γιατί δεν ήταν αγάπη... η σκιά της μόνο.
Οι άλλες, οι σπάνιες, απλά ξαποσταίνουν.

Μάλιστα..
Και πώς καταλαβαίνεις πως μια αγάπη έχει γίνει πια αστέρι;

Αυτό δεν μπορείς να το εξηγήσεις, δεν φαίνεται από το πρίσμα της λογικής, απλά το νιώθεις.. μέσα σου.

Υπάρχουν φάρμακα;

Φάρμακα; Όχι.. όχι.. Κανείς δεν μπορεί να τις βοηθήσει.
Πρέπει μόνες τους να παλέψουν και, μόνο αν είναι αληθινές, βρίσκουν δύναμη και πίστη να νικήσουν χρόνια, λόγια, σιωπές...

Αλλιώς;

Αλλιώς σου' πα, μικρή μου αγάπη, σβήνουν.
Κρεμούν στο σώμα έναν σταυρό να έχει να θρηνήσει και ταξιδεύουν για το άγνωστο...

Πονούν οι αγάπες όταν σβήνουν;

Πολύ, μα πιο πολύ η απουσία τους...

Και τι μένει;
Τι κρατάς όταν σου φύγει η αγάπη για το μακρινό ταξίδι;

Τα δώρα της... που είναι πολλά ή και λίγα.
Όσα τόλμησες να χαρίσεις, όσα άντεξες να ζητήσεις.

Και ποια είναι αυτά;

Τα αισθήματα, οι στιγμές, οι αναμνήσεις που θα κουβαλάς δίχως να το διάλεξες... δίχως να κάνεις αλλιώς...

Ναι... όμως φεύγουν... πεθαίνουν...
Είναι κρίμα... ποιος τις σκοτώνει;

Έλα πιο κοντά... Η αγάπη είναι δύναμη.
Δύναμη που συγκρατεί ολόκληρο το σύμπαν.
Ίσως ο μοναδικός θεός... καθεμία και ένας ξεχωριστός, μα τόσο όμοιος...
Μια αδυναμία σοβαρή έχουν μόνο, μόνο μία...

Ποια;

Διστάζουν να μιλήσουν, τρέπονται σε φυγή, κρύβονται. .

Μα γιατί;

Γιατί μιλούν κατευθείαν στην καρδιά... και είναι επικίνδυνο.

Ο φόβος δηλαδή τις σκοτώνει;

Κυρίως ναι. Και έτσι χάνονται...

Κρίμα. Βρίσκονται ξανά;

Ίσως... κάπου... κάποτε...
Μόνο όσες αξίζουν να ξαναβρεθούν.

Και εσύ πού τα ξέρεις όλα αυτά;

Με ονόμασαν σοφό τα χρόνια και τα λάθη.
Ξέρεις... μια φορά θυμάμαι ήμουν κι εγώ αγάπη... κατακόκκινη... και εγώ μικρή...
Έζησα καλοκαίρι...
Δίστασα... έφυγα... κρύφτηκα από τον εαυτό μου και από τότε παιδεύομαι.

Πέθανες;

Μετρώ πέντε χρόνια τώρα...

Έγινες αστέρι;

Δεν τα κατάφερα.

Γιατί;

Δεν με βοήθησε το παρόν... η μνήμη... η καρδιά...

Πόνεσες;

Ακόμα πονώ, ακόμα πεθαίνω...

Σωστά... Μα πώς γίνεται κανείς να' ναι λίγο.. νεκρός;

Μη ρωτάς.

Θέλω να μάθω.

Εσύ! Εσύ φταις..

Εγώ...; Πώς...; Γιατί...;

Δεν με ξέχασες... με έψαξες.. και άρχισα πάλι να μιλώ για αγάπη.. και από τη φύση μου θα υπάρχω.
Έστω και λίγο... Όσο υπάρχει κάποιος που θυμάται...

Δεν το ήθελα... εγώ απλά.. απλά...

Σςςς... ξέρω...

Εγώ είμαι ώρες μακριά.. χρόνια πίσω... δεν έχω πια χαθεί...;

Το φοβάμαι...

Δεν θα έπρεπε να μου μιλάς...

Κακές συνήθειες .. οι ελπίδες των αναμνήσεων.

Γιατί μου μιλάς...;

Νεκρά χρόνια... ζωντανές στιγμές... κι εγώ να ισορροπώ.. γι' αυτό...

* Από τη Δανάη...

Βack again....

Χάθηκα... Κι από εδώ και από τους φίλους μου.. Μια σχολή μου έμεινε να με κοιτάει να μπαινοβγαίνω.. Έχω μαζέψει πολλά στο μυαλό μου αυτόν τον καιρό αλλά όπως πάντα ή δεν βρίσκω χρόνο ή δεν θα έχω την κατάλληλη όρεξη για να παλουκωθώ και να γράψω.. Ειδικά τώρα με την κατάσταση που είναι ο υπολογιστής μου δεν με τραβάει καθόλου.. Έχω μαζέψει και από κάποιους από εσάς προσκλήσεις για παιχνιδάκια. Θα προσπαθήσω κάποια στιγμή να τα ολοκληρώσω κι αυτά.. Σας ευχαριστώ πολύ πάντως!!

Κατά τα άλλα στη σχολή μου μπήκα σε καινούριο εξάμηνο, πολύ πιο βαρβάτο από τα προηγούμενα και τρέχω και δεν φτάνω. Αν και είμαι περήφανη γιατί παρακολουθώ ΟΛΕΣ τις θεωρίες μου ανεξαιρέτως!! Το καινούριο μου πρόγραμμα είναι αφήστε τα να πάνε, κλείνω δεκάωρα σερί..! Άσε που μας έκαναν αλλαγή στο πρόγραμμα σπουδών και τώρα δεν ξέρω τι και πως.. Θα το ψάξω και αυτό γιατί μας τα έχουν κάνει μπ****έλο.... Ελπίζω μόνο να είναι καλύτερα από πριν.

Ευτυχώς πριν μου έρθουν όλα αυτά καπάκι με το τέλος της εξεταστικής μου πήγα ένα υπέροχο διήμερο στην Επίδαυρο μαζί με τον φίλο μου και ησύχασε το κεφάλι μου.. Ένα διάλειμμα ποτέ δεν έβλαψε κανέναν!!

Επίσης είδα εχθές στον κινηματογράφο το Marley and me. Πώς θα μπορούσα να παραλείψω άλλωστε όντας ζωόφιλη;! Στο τέλος είχα πλαντάξει στο κλάμα οφείλω να σημειώσω.. Η κολλητή μου δίπλα έκλαιγε κι εκείνη και εγώ ρούφαγα τη μύτη μου από συγκίνηση. Φυσικά και βάλαμε τα γέλια με την κατάσταση μας. Πραγματικά ούτε στον τιτανικό τέτοιο κλάμα!!

Ακόμα, μου έχουν λείψει οι φίλες μου. Είτε είναι εδώ είτε εκτός Αθήνας. Θέλω να βγούμε και να περάσουμε καλά κάνοντας χαζομάρες. Πού πήγαν όλα αυτά; Θέλω να φτιάξω καινούριες αναμνήσεις, όχι να μένω στη θύμιση των παλιών..

Θέλω να μπει για τα καλά η άνοιξη, να αρχίσω να μυρίζω τη μυρωδιά από τα μπουμπούκια στις νεραντζιές και μόνο και μόνο αυτό να μου φτιάχνει το πρωινό!! Πάλι καλά δηλαδή που ανθίζουν ακόμα γιατί η κατάσταση είναι πια δηλητήριο σκέτο..

Η ανάρτηση ήταν ξανά ένα ποτ πουρί απ' ότι καταλάβατε!! Πιο συγκροτημένες ακολουθούν αργότερα όταν βάλω μια τάξη πρώτα στο κεφάλι μου...

* Πάρτε και τραγουδάκι!! Οι στίχοι του είναι όλα τα λεφτά..

Περί ανέμων και υδάτων...

Τελείωσε η εξεταστική, επιτέλους μετά από 4 εβδομάδες. Πέρασα τα μισά μαθήματα και θεωρώ πως τα πήγα καλά.. Σε σχέση με την προηγούμενη εξεταστική δεν μιλάω καθόλου!!

Πάμε για το επόμενο εξάμηνο τώρα με μάχες για τις "καλές" ώρες των εργαστηρίων.
Αφού πρώτα απ' όλα δεήσουν οι καθηγητές να βγάλουν τα αποτελέσματα μέσα στην άλλη βδομάδα και δεν μυρίζω πάλι τα νύχια μου αν έχω περάσει ή όχι παίζοντας Λόττο στην αίτηση μαθημάτων.

Ντύθηκα λόγω αποκριάς Ζουλού και ξεχύθηκα μαζί με τους άλλους μασκαρεμένους της παρέας σε Disco club για να το γιορτάσουμε.
Η παρέα αποτελούνταν από: 3 Ζουλού κατάμαυρες με αφανέ περούκες ψάθινες φούστες και πιρούνες στα χέρια, μια πειρατίνα, μια ο θεός να την κάνει γαλοπούλα, βασικά κότα ήταν απλά είχε κόμπλεξ!!! Και τέλος, ένα άντρα γυμνασμένο όσο δεν πάει ντυμένο γυναίκα με μίνι φουστίτσα, εξώπλατο ροζ μπουστάκι και κόκκινη καλτσοδέτα στο μπούτι!!
Το σενάριο ήταν το εξής: Η πειρατίνα πήρε σαν δούλους από το Ζουλουκιστάν 3 ντόπιες που εκείνη τη στιγμή είχαν στο καζάνι για μεσημεριανό κοτόπουλο βραστό, κάναν και δίαιτα βλέπεις!! Η "κάτι από γυναίκα κάτι από άντρα" έτυχε να περνάει από το χωριό προσπαθώντας να βγάλει κάνα ψιλό κάνοντας πιάτσα στην κεντρική πλατεία και δεν τη γλύτωσε από την επίθεση της πειρατίνας!!
Θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες και φωτογραφίες. Δεν έχω το usb της ψηφιακής εύκαιρο τώρα!!!

Οι γονείς μου λείπουν στο εξοχικό μας κι έτσι θα κάνω Καθαρά Δευτέρα για πρώτη φορά "μόνη" μου μαζί με τον αδελφό μου... Ούτε χαρταετός ούτε τίποτα. Μπορεί να είμαι πιο ελεύθερη αυτές τις μέρες που έχουν φύγει αλλά μου λείπουν κιόλας...

Πήγα Αllou το απογευματάκι και είχαν συναυλία οι Onirama για την λήξη του καρναβαλιού στο Ρέντη. Πολύ όμορφα ήταν.. Είπαν και την Κλεψύδρα που τόσο μ' αρέσει σαν τραγουδάκι Α, και ένα καινούριο τους, παραδώσου λέγεται και έχει πολύ χαρούμενη μελωδία!!!

Ο υπολογιστής μου για ακόμη μια φορά τα έπαιξε.. Μάλλον από ιό, αν και το χαζο-untivirus μου δεν μου έδειξε τίποτα. Το καλό στο όλο θέμα είναι πώς δεν χάθηκαν αρχεία, φωτογραφίες, τραγούδια και όλα τα σχετικά. Το μόνο που κάνει είναι να ανοίγει κάθε φορά σαν να είναι η πρώτη φορά με τα αρχεία μου να βρίσκονται μόνο στον σκληρό και μια επιφάνεια εργασίας κενή από τους φακέλους μου. Σπάσιμοοο....

Θέλω μέχρι τις 10 Μαΐου που τελειώνει να προλάβω να πάω στην έκθεση BODIES στην Τεχνόπολις στο Γκάζι. Πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρον. Διάβασα ένα σχετικό άρθρο και ενθουσιάστηκα!! Θα κλείσω εισιτήρια μέσα στη βδομάδα..

Σήμερα από διάθεση δεν είμαι και πολύ καλά, πραγματικά δεν ξέρω τι φταίει. Απλά είμαι πεσμένη.. Θα μου περάσει όμως!! Τώρα το μόνο που θέλω είναι να ακούσω τις αγαπημένες μου μπαλάντες, να πέσω λίγο ακόμα για να σηκωθώ ευκολότερα αργότερα...

Σας αφήνω λοιπόν.. Έγραψα πολλά και διάφορα και σίγουρα σας κούρασα.

Καληνύχτα, να περάσετε μια υπέροχη Καθαρά Δευτέρα αύριο και καλό πέταγμα!!!

* Το τραγουδάκι αυτό το ήξερα και παλαιότερα απλά δεν του είχα δώσει τη σημασία που θα έπρεπε.. Σε εσάς μπορεί να είναι γνωστό και αγαπημένο, σε εμένα τώρα γίνεται!!!
Πατήστε pause στα τραγούδια δίπλα και απολαύστε το...

Δεν είμαι εγώ η παράξενη..οι άλλοι είναι κάπως!!!

Έχοντας δίπλα μου την κολλητή μου που παρεμπιπτόντως μου έχει κάνει αρμένικη βίζιτα και δεν το κόβω να κοιμάμαι για σήμερα.. να δω πώς θα διαβάσω αύριο, αυτό είναι άλλο θέμα..
Επιστρέφω λοιπόν και λέω πώς πρέπει με πρόσκληση της lenas να απαρυθμίσω τις παραξενιές μου και ύστερα να δώσω και εγώ σειρά σε άλλους bloggers..
Πολλές είναι οι ιδιοτροπίες μου αλλά δεν θέλω να σας κουράζω, θα με βοηθήσει και η τρελή από εδώ δίπλα για να τελειώνω μια ώρα αρχύτερα!!

Άσε που σήμερα είδε και το blog μου!! Τέτοια αφοσίωση δεν την περίμενα έχω να πω. Με εντυπωσίασες!!! Τώρα γελάει σαν χαζή και με σπρώχνει,αλλά κλασικό φαινόμενο πια δεν με παραξενεύει..συνεχίζω χωρίς παρεμβολές!!
Α, με δάγκωσε κιόλας.. αν δεν ξαναλάβετε μήνυμα μου θα με έχει φάει...!

Λοιπόν, ξεκινάω το μέτρημα.... Δεν ξέρω πόσα θα μαζευτούν, ανάλογα με την διάθεση και την λογοκρισία της κοπελιάς από εδώ!!!

1. Δεν μπορώ να κάνω δυο πράγματα ταυτόχρονα, στην ουσία αυτό δεν το πιστεύω αλλά εντάξει ένα δίκιο το έχουν όσοι το λένε. Για παράδειγμα, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ όταν μιλάω στο τηλέφωνο με μια φίλη και ταυτόχρονα έχω από δίπλα μου έναν άλλο, εκνευριστικό θα έλεγα, που προσπαθεί επίσης να μου εξηγήσει κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που έχω προγραμματίσει το μυαλό μου να σκεφτεί!!! Όχι πείτε μου είναι παραξενιά;;; Απλά αποπροσανατολίζομαι και με πιάνει πανικός με δύο φωνές μέσα στα αυτιά μου... Έλεος δηλαδή όταν μιλάω στο τηλέφωνο προσπαθούν όλοι να μου πουν κάτι;;

2.Είμαι τακτική.. Μου το έχει κολλήσει η μάνα μου και όταν λείπει ειδικά γίνομαι ίδια εκείνη.. Πηγαίνω στα ξένα σπίτια και συγκεκριμένα στης κολλητής και επειδή σχεδόν πάντοτε (είμαι επιεικής) γίνεται της Πόπης το κάγκελο από ρούχα για να μην το πω αλλιώς κάθομαι σαν φυσιολογικός άνθρωπος και τα τακτοποιώ.. Επίσης, όταν μαζεύονται σπίτι μου ότι ώρα και να τελειώσει το τζέρτελο, εγώ όσο κουρασμένη και νυσταγμένη κι αν είμαι κάθομαι και πλένω ότι πιατικό και γυαλικό υπάρχει χρησιμοποιημένο, επίσης τακτοποιώ το σαλόνι, άμα υπάρχει και κάνα πλυντήριο το απλώνω άμα λάχει, γύρω στις 5 με 6 το πρωί..(δεν έχει σημασία η ώρα!!!! :P)

3.Εκνευρίζομαι αφάνταστα όταν μου πειράζουν τα μαλλιά. Είτε μου τα ακουμπάνε είτε μου τα χαϊδεύουν το θεωρώ ενόχληση που μου σπάει τα νεύρα!!! Α, το ίδιο έχω και με την κοιλιά μου. Νιώθω πολύ άβολα!!!

4. Είμαι πολύ οργανωτική. Είναι καλό αλλά και κακό όταν ξεπερνάς τα όρια!! Δεν μπορώ να μην αποφασίσω τι ρούχα θα βάλω από τα εσώρουχα μέχρι την κάλτσα και τα παπούτσια πριν μπω για μπάνιο. Αισθάνομαι ότι δεν τα έχω φτιάξει και μετά αγχώνομαι ότι δεν θα προλάβω, ειδικά όταν είναι να βγω έξω.

5. Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να κοιμηθώ με την πόρτα του δωματίου μου ανοιχτή.. Δεν με παίρνει ο ύπνος με την καμία μετά!! Νιώθω ανασφάλεια. Ότι κάποιος θα μπει και θα με σφάξει πχ και γενικά φοβάμαι το σκοτάδι και τις σκιές έξω από την πόρτα.

6. Είμαι αγχωτική ως προς την ώρα. Κοιτάω συνέχεια το ρολόι. Από το ρολόι του κινητού μέχρι τον κούκο του σπιτιού!! Και φυσικά ένα καλό από αυτό είναι ότι δεν αργώ σχεδόν ποτέ στα ραντεβού μου, να τα ακούνε και να τα διαβάζουν κάποιες αυτά!!!

7. (Αυτό δεν το θεωρώ παράξενο το διευκρινίζω αλλά βλέπεις η λογοκρισία έχει πέσει σύννεφο σήμερα) Βγάζω πολλές φωτογραφίες. ΠΟΛΛΕΣ φωτογραφίες!!! Όπου κι αν πάω. Είτε διακοπές είτε ακόμα και μια απλή βόλτα θα βγάλω: από το τασάκι, το πορτατίφ, το ρολόι, δέκα φορές το ίδιο σύννεφο, ( τι κακό έχει αυτό μπορείτε να μου πείτε; Οι αδυναμίες δεν κρύβονται!!) μέχρι έναν άσχετο που περνάει απ' έξω κι ας μην είναι ωραίος!!! Γεμίζω κάρτες μνήμης στο πίτς φιτίλι. 320 φωτό σε 5 μέρες θεωρούνται φυσιολογικός αριθμός ή έχουν δίκιο που με λένε Κινέζα;;;;; Εεεε;;;;;

8. Άλλη μια παραξενιά είναι ότι τρώω τα νύχια μου. Εντάξει το ξέρω ότι ακούγεται χάλια αλλά είναι συνήθεια που προσπαθώ να κόψω αλλά μου είναι κάπως δύσκολο!!!

9. Όταν είμαι αφοσιωμένη σε κάτι ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΝΕ. Και αυτό πάει κυρίως στον αδελφό μου αφού ενώ βλέπει ότι ακούω μουσική και είμαι στον υπολογιστή έρχεται με όρεξη για πίρι πίρι και με πρήζει ενώ δεν του απαντάω. Παίρνω μπρος και ακούω τη φωνή του μετά από 5-6 λεπτά όταν παρατηρώ μια ακατάληπτη μουρμούρα στο αυτί μου και συνειδητοποιώ πως κάποιος είναι δίπλα μου. Πραγματικά αγχώνομαι, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς αλλά νιώθω σαν να πνίγομαι με 3 πράγματα στο μυαλό μου..Μουσική, φωνή αδελφού και υπολογιστή!!Είπαμε άνθρωπος είμαι κι εγώ!!!
(Το ξέρω πως μοιάζει με το πρώτο και πως μάλλον δεν το παρατηρήσατε αλλά δεν πειράζει!!! )

10. Less but not least... Δεν βγαίνω από το σπίτι αν δεν πω "Κλειδιά, κινητό, λεφτά". Είναι τα τρία πράγματα που έτσι και τα ξεχάσω σπίτι παθαίνω πανικό.. Τα θεωρώ βασικά για την έξοδο από το σπίτι!!!

Σας κάλυψα πιστεύω....

Tώρα σειρά έχουν :

Η παραπονιάρα Spiderουλα μου !!!

Η Olga

Ο Άνεμος

Η "Eισέρχεστε με δική σας ευθύνη" Raven

Kαι τέλος η αύρα ονείρου

Περιμένω τις απαντήσεις σας όποτε μπορέσετε... Φιλάκιααααααα!!!!

My avatar...τι να σημαίνει άραγε;!! :P

Έχω πρόσκληση για blogπαίχνιδο από τη Raven. Πρέπει να σας εξηγήσω γιατί διάλεξα το συγκεκριμένο avatar για το ιστολόγιο μου και τι σημαίνει για μένα..
Θα έχει και συνέχεια όμως, στο τέλος θα διαλέξω 5 ακόμα bloggers για να το συνεχίσουν!!

Δεν είναι και πολύ δύσκολο να μαντέψετε, ούτε κρύβει εκπλήξεις!!
Θα σας το "εξηγήσω" όμως για να μην σας τρώει η αγωνία και η περιέργεια!!

Όπως πολύ καλά βλέπετε το avatar μου είναι μια φωτογραφία του ουρανού γεμάτου σύννεφα φυσικά!!
Τι άλλο θα μπορούσε να είναι όταν μιλάμε για ένα ονειροπόλο συννεφάκι;!!
Έχω δεκάδες φωτογραφίες του ουρανού γεμάτου σύννεφα και δεν θα σταματήσω να τραβάω γιατί αυτή η εικόνα με μαγεύει.
Διάλεξα την συγκεκριμένη γιατί είναι από τις αγαπημένες μου.
Είναι πάντα τόσο ξεχωριστά. Διαφορετικά σχήματα, χρώματα, σκιές, δεν το βαριέσαι ποτέ!!!
Από μικρή το να κοιτάω τον ουρανό και τη θάλασσα ήταν η καλύτερη ασχολία μου.
Δεν ξέρω γιατί αλλά με τραβάει από μόνο του το θέαμα..
Δεν μπορώ να μην ξεχαστώ όταν παρατηρώ τις μορφές τους.
Έτσι όταν αποφάσισα να δημιουργήσω ένα ιστολόγιο το πρώτο θέμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν τα σύννεφα γι' αυτό και το ονόμασα έτσι, εξού και το συγκεκριμένο avatar!!!
Έχω μια τρέλα μαζί τους που με ακολουθεί!!

Σειρά τώρα έχουν οι:

christine

Καλλιόπη

neni

Πασχαλίνα

seniorita

Καλή συνέχεια!! Φιλάκια..

Σκαμπανεβάσματα

Δεν ξέρω τι έχω πάθει.. Θέλω να γράψω τόσα πολλά..
Σκέψεις, γεγονότα, συναισθήματα αλλά ταυτόχρονα δεν μπορώ να τα εκφράσω όπως θα ήθελα και όπως τα σκέφτομαι..

Κάνω χαζομάρες ενώ ξέρω πώς θα τις μετανιώσω. Και το μετανιώνω..ακριβώς μετά από λίγο. Kαι μετά ξανά άγχος και πάλι από την αρχή.. Μια ηλίθια αλυσίδα από παρορμήσεις δηλαδή!!
Δεν βαριέμαι ήθελα να ήξερα; Αφού μετά εγώ γίνομαι χάλια γιατί το κάνω;
Και το ξέρω πώς αν ακολουθήσω το σωστό θα νιώθω τόσο ήρεμη, αισιόδοξη και σίγουρη για μένα.. Τι με έχει πιάσει;
Κουράστηκα.. είμαι σίγουρη γι' αυτό αλλά το ξέρω πώς αυτή τη φορά πρέπει να το προσπαθήσω αλλιώς θα είμαι πολύ χαζή..

Δεν είμαι καλά με εμένα τις τελευταίες μέρες.
Θα το πάρω όμως απόφαση και θα αρχίσω από την αρχή, ή έστω από εκεί που το άφησα γιατί πρέπει.. από εκείνα τα πρέπει όμως που στο τέλος καταλαβαίνεις πως σου έκαναν καλό.
Μάλλον γιατί περιέχουν μια γερή δόση από θέλω μέσα, που απλά πρέπει να γίνουν πιο έντονα και σε βασική θέση στο λιγοστό μυαλό μου!!!
Ίσως με περιορίζουν λιγάκι αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Κι αυτά στη ζωή είναι.
Και το σημαντικότερο; Δεν θα ξαναξεφύγω.. Το πρόγραμμα πάνω απ' όλα!!
Δεν θέλω να με ξανακούσω να λέω μισόλογα στον ίδιο μου τον εαυτό..

Τα γράφω για να τα πιστέψω ακόμα περισσότερο όλα αυτά.
Αυτή η ανάρτηση θα είναι εδώ για να μου θυμίζει πώς μπορώ να προχωράω και να μην μένω στάσιμη ούτε να επιστρέφω πίσω..
Πείσμα θέλει και πίστη...
Και το ξέρω πώς τα έχω και δύο!!
Μια απόφαση είναι, έτσι;!!


Ακούω μουσική τώρα και με έχει πιάσει μια ξαφνική εφορία!!!
Δεν το παθαίνω συχνά αλλά όταν γίνεται είναι το κάτι άλλο!!
Λίγο πιο πριν τα πράγματα ίσως να έμοιαζαν κάπως θολά τώρα όμως δεν με απασχολεί τίποτα!!
Αχχχxχ, τι να κάνω είμαι ολίγον κυκλοθυμική!!!

Ο μπαμπάς μου χθες,που τώρα ξεδιπλώνει το μαγειρικό του ταλέντο, μου έκανε δώρο ένα ρολόι!!
Τι άλλο θα μπορούσε να μου χαρίσει ένας λάτρης των ρολογιών;!
Δεν είναι πολύ γλυκό; Μπαίνω στο δωμάτιο και το κουτί έκανε μπάμ δίπλα στο γραφείο μου!! Είναι πολύ όμορφο.. με ασημένιο μπρασελέ και υριδίζον καντράν!!

Πήρα το proficiency στους υπολογιστές πριν λίγες μέρες, εξού και το δώρο!!!
Και είμαι πολύ φαρδόκωλη γιατί την Access που την σκεφτόμουν και τρόμαζα την πέρασα με 71%, όταν το όριο είναι το 70%..
Τι ανακούφιση όμως... Πάει κι αυτό!!
Τελικά πολύ καλή η όρεξη.. όσα ήθελα να πω τώρα μου βγαίνουν αβίαστα!!

Έβαλα και μουσικούλα στο ιστολόγιο. Το παρατηρήσατε πιστεύω!! Τα τραγουδάκια μ' αρέσουν πολύ τελευταία αλλά είναι και δοκιμαστικά. Με τον καιρό θα προσθέσω κι αλλά!!

Πάω τώρα.. Δεν σας έπρηξα πολύ ε;!! :P

Help me... γιατί δεν πάει άλλο!!!

Αισθάνομαι άσχημα όταν δεν μπορώ να κάνω σχόλιο σε κάποιους από σας και το θέμα είναι ότι δεν ξέρω το λόγο..

Όσα ιστολόγια παρακολουθώ και έχουν για προσθήκη φόρμας σχολίων την επιλογή ενσωματωμένη ανάρτηση, ένα παράξενο πράγμα.. δεν μπορώ να κάνω σχόλιο...

Δεν γίνεται σε ένα, γίνεται σε ΟΛΑ..

Τα νεύρα μου...

Μπορεί να το γράφω κανονικά, αλλά από τη στιγμή που θα πατήσω προσθήκη δεν κάνει τίποτα..
Στο κάτω μέρος της σελίδας μου γράφει πάντοτε "Υπάρχει σφάλμα στη σελίδα".

Και σε αυτό ακριβώς το σημείο διαολίζομαι!!

Τα πληρώνει το καημένο το ποντικάκι μου μετά που κάθεται και πατάει προσθήκη μήπως αλλάξει κάτι..

Αλλά πού αυτό... το χαβά του!!

Γιατί;;;

Ας μου εξηγήσει κάποιος τι γίνεται γιατί πραγματικά δεν μπορώ άλλο!!!

Κρίμα δεν είναι παρακολουθώ κάποιον από εσάς, να μ' αρέσει κάτι που γράφετε αλλά να μην μπορώ να το σχολιάσω την τύχη μου μέσα;;

Έχω κάνει καμιά πατάτα εγώ; (Κλασικό φαινόμενο όπως πάντα...) Ή τίποτα άλλο παίζει;

Αν μπορείτε να με διαφωτίσετε σχετικά δεν θα ήταν άσχημο...

Ευχαριστώ πολύυυυυυ !!!!!!!!!!!!!!!!!

Αναπάντεχες χαρές..

Πόσο ωραίο είναι στη ζωή να υπάρχουν μικρές εκπλήξεις...

Αυτά τα μικρά διαλείμματα στη διάρκεια της μέρας που στέκεσαι και συνειδητοποιείς πόσο τυχερός είσαι με όσα έχεις αποκτήσει και όσους ανθρώπους σε τριγυρίζουν..

Όλα αυτά σκεφτόμουν από την ώρα που έφυγες.

Δεν σε περίμενα σήμερα...

Και αυτό είναι που έκανε την μέρα μου τόσο διαφορετική από τις άλλες..

Ήρθες μόνο για μισή ώρα, μόνο για να με δείς..

Μ' άρεσει τόσο πολύ αυτός ο αυθορμητισμός που έχεις κάποιες φορές!!

Κανείς δεν το έχει κάνει αυτό ξανά για μένα..

Άνοιξα την πόρτα αργά, ίσα -ίσα για να προλάβω να καταλάβω ότι σε λίγα λεπτά θα σε έχω στην αγκαλιά μου.

Και σε είχα!! Ακόμα δεν το πιστεύω, αλλά η αίσθηση της παρουσίας σου και του φιλιού σου δεν μπορούν παρά να μου πούν το αντίθετο.

Δεν ήθελα να σε αφήσω να φύγεις..

Ήθελα να σ'είχα όλη την ώρα κοντά μου, να ακούω τη φωνή σου και να γεύομαι τα χείλη σου..

Έστω όμως και για αυτό το λίγο όλη η διάθεση μου και η μέρα μου άλλαξε!!!

* Το τραγουδάκι γιατί το λατρεύω, οι στίχοι του είναι τόσο αληθινοί..

It's alright with me
as long as you are by my side
talk or just say nothing
I don't mind your looks never lie.

I was always on the run
finding out what I was looking for
and I was always insecure
just until I found

Words often don't come easy
I never loved to show you the inside of me oh no my
You were always patience
dragging out what I tried to hide

I was always on the run
finding out what I was looking for and
I was always insecure
just until I found

You you were always on my mind
you, you're the one I'm living for
You, you're my everlasting fire
you're my always shining star.

Nights always are good friends
a glass of wine
and the lights down low
You lying beside me
me full of love and filled with hope ..

Υπνοβασία!!

Σας έχει τύχει ποτέ να υπνοβατίσετε;;!!!

Εμένα ναι. Δύο φορές, μια πιο μικρή και άλλη μια πρόσφατα..

Είναι περίεργο αλλά και αστείο άμα το καλοσκεφτείς!!

Την πρώτη φορά δεν την πολυθυμάμαι.
Ότι έχω ακούσει από τους γονείς μου και έχω φτιάξει την εικόνα στο μυαλό μου.
Πρέπει να ήμουν σε ηλικία κοντά στα 10.
Σηκώθηκα η κυρία σου λέει ένα πρωί κατά τις 7 παρά και μέσα στον ύπνο μου άρχισα να ετοιμάζομαι για το σχολείο..
Η μητέρα μου με κατάλαβε και πανικοβλήθηκε όταν είδε ενώ ήμουν με ανοιχτά μάτια στην ουσία κοιμόμουν!! Είχα υποτίθεται ντυθεί,στον ύπνο μου πάντα γιατί στον ξύπνιο ήμουν ακόμα με τη πιζάμα, είχα πάρει και την τσάντα μου κανονικά και ήμουν έτοιμη να βγω από το σπίτι.
Οι γονείς μου από την μια δεν ήθελαν να με ξυπνήσουν αλλά από την άλλη θα έβγαινα έτσι έξω;!!
Πάλι καλά τελευταία στιγμή συνήλθα και παρόλο που ξύπνησα μόνη μου τίποτα δεν μου φάνηκε περίεργο γύρω μου και επέστρεψα απαθέστατη ξανά στο κρεβάτι μου για ύπνο!!!

Την τελευταία φορά που το έπαθα, σχεδόν χρόνος πάει, το θυμάμαι φυσικά πολύ καθαρά.
Ήμουν στο κρεβάτι μου και έβλεπα όνειρο..
Σηκωνόμουν λέει από τον ύπνο μου σιγά-σιγά, από τη νύστα βλέπεις, και πήγαινα προς την πόρτα για να βγω από το δωμάτιο.
Το θέμα είναι όμως πώς ότι έβλεπα στο όνειρο μου στην ουσία το έκανα και σε πραγματικό χρόνο!!
Ότι έβλεπα στο όνειρο, το "έβλεπα" και μπροστά μου.
Ξύπνησα καθώς πήγαινα να ανοίξω την πόρτα..
Μου φάνηκε κάπως το ότι βρισκόμουν αλλού απ' ότι περίμενα, δεν είμαι συνηθισμένη να ξυπνάω όρθια!!Παρόλ' αυτά ξάπλωσα και τότε κατάλαβα τι είχε γίνει...

Αν και απ' ότι διάβασα το δεύτερο δεν πρέπει να σχετίζεται με υπνοβασία γιατί σε αυτή δεν θεωρείται ότι ονειρεύεσαι, ούτε θυμάσαι όταν ξυπνήσεις τι παίχτηκε..

"Μια συνηθισμένη παρανόηση αφορά την αντίληψη ότι ο υπνοβάτης ονειρεύεται. Κάθε άλλο· η υπνοβασία εμφανίζεται αποκλειστικά κατά τον πιο βαθύ ύπνο, τον ύπνο δίχως όνειρα. Όταν συνέρχεται, ο υπνοβάτης δε διατηρεί καμία απολύτως ανάμνηση των πράξεων του κατά τη διάρκεια του επεισοδίου. Αν αφυπνιστεί απότομα εν μέσω υπνοβασίας, εκδηλώνει βαθιά σύγχυση και αποπροσανατολισμό. Γενικά, επικρατεί η άποψη ότι καλό είναι να αποφεύγεται η αφύπνιση ενός ατόμου όταν υπνοβατεί."

Τέσπα...

Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει κάτι το ανησυχητικό..

Πάντως αν η κατάσταση μου είναι σοβαρή δεν θέλω να μου το κρύψετε!!!! :PPP

Διάβασμα - διάβασμα - διάβασμα....

Σήμερα έδινα βιοχημεία. Πηγαίνω στο ΤΕΙ, μπαίνω στην αίθουσα, βρίσκω θέση ανάμεσα στους πολλούς κομμένους από παλαιότερα εξάμηνα, ένας από αυτούς φυσικά κι εγώ, και περιμένω να δοθούν τα ρημαδοθέματα μήπως και το περάσουμε..

Παράλληλα προετοίμαζα και τα σκονάκια μου. Είπαμε, είχα διαβάσει αλλά μια επιβεβαίωση δεν βλάπτει!!

Από την στιγμή που μπήκα στο ΤΕΙ εδώ και 2 χρόνια έχω γίνει εξπέρ!!
Στο λύκειο ούτε για πλάκα, καρφωνόμουν από χιλιόμετρα πώς κάτι πήγαινε στραβά.
Τώρα η άνεση μου δεν έχει όρια!! Τα βγάζω με μια ηρεμία.. μόνο και μόνο βασικά για να αισθάνομαι ασφάλεια και τα αφήνω να κάθονται!!

Ήρθε και ο καθηγητής, μας έδωσε τα θέματα και η ευχή του ήταν:

" Άντε παιδιά τα λέμε στις 16." Δηλαδή στην δεύτερη περίοδο της εξεταστικής..

Τι γλυκοοό...

Ούτε απ' έξω δεν θα περάσω στις 16!!!
Όχι μετά από το διάβασμα που έριξα..
Μου βγήκαν τα μάτια στον υπολογιστή να βλέπω παρουσιάσεις!!

Τα θέματα πάλι καλά για όποιον ήξερε ήταν καλά. .
Ο επιτηρητής όμως μου έσπασε τα νεύρα..
Είχε κάτσει ο άνθρωπος ακριβώς από πίσω μου μίλαγε με έναν άλλον άσχετο και κουνούσε το πόδι του πέρα δώθε πέρα δώθε χτυπώντας το θρανίο..

Τακ τουκ

τακ τουκ...

Άντε εγώ τώρα να συγκεντρωθώ και να θυμηθώ τι σκεφτόμουν... Τι σπαστικό...

Τελείωσα και γύρισα σπίτι, ανέβηκα με τα σκυλιά μου λίγο στην ταράτσα να παίξουμε και να ξεκολλήσει το μυαλό από RNA, αμινοξέα, αλκάνια και λοιπά που δεν θα τα χρειαστώ ποτέ και τώρα πρέπει να βάλω ένα τέλος στην ανάρτηση για να ξεκινήσω διάβασμα για αύριο.

Το ότι δεν θέλω, δεν έχω όρεξη, δεν γουστάρω βρε αδελφέ δεν πιάνεται έτσι;;

Σειρά έχουν: "Οπτοηλεκτρονική και LAZER" και " Φυσική Ι ". Και όπως το κόβω η δεύτερη θα με βασανίσει μέχρι να φτάσω πτυχίο..

Υ.Γ: Έχω μια απορία... γιατί στην βιοχημεία και γενικά σε τέτοιες επιστήμες δίνουν τόσο κουλά ονόματα στα στοιχεία;;; Άντε να θυμάμαι τις προσταγλανδίνες, τη χοληκαλσιφερόλη, τη μεθειοθίνη και ότι του φανεί του λολοστεφανή....