Fragile..

Κάπως έτσι θα έπρεπε να περιγράφεται η ζωή.. Εύθραυστη..
Και το ξεχνάμε. Αυτό είναι και το λάθος μας..
Είμαστε τόσο αγνώμονες.. κάνουμε σχέδια, τρέχουμε να προλάβουμε ανούσια πράγματα, αφήνουμε την καθημερινότητα να μας περικυκλώσει και κάπου εκεί ίσως κάποτε θυμηθούμε πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε..

Είναι στιγμές που αφήνομαι..

Απολαμβάνω τα πάντα γύρω μου σαν να τα βλέπω για πρώτη φορά..

Μπορεί να είναι τα ίδια πράγματα, το θέμα όμως είναι πως συχνά στεκόμαστε τυφλοί και τίποτα δεν διαπερνά τις αισθήσεις μας..
Δεν είναι όμως κρίμα να έχεις μπροστά σου μια ζωή με τα όποια καλά και άσχημα της και να ξεχνάς να τη ζεις;

Θέλω να τη ζήσω και πιστεύω πως μπορώ να το κάνω και φυσικά θα το κάνω!!
Τίποτα δεν μένει όπως έχει, όλα αλλάζουν και μεταβάλλονται αλλά με λίγη προσπάθεια και χαμόγελο μπορώ να το πετύχω.. Το μόνο που χρειάζομαι είναι λίγος αυθορμητισμός και αισιοδοξία παραπάνω!! Σε όποιον περισσεύει ας φέρει λίγο και από δω!! :Ρ

Περπατούσα πριν καιρό σε ένα χωματόδρομο λίγη ώρα πριν δύσει ο ήλιος και μπροστά μου βρισκόταν ένα ψηλό βουνό.
Στην απότομη άκρη μιας πλαγιάς του, σχεδόν στην κορυφή, βρισκόταν ένα δέντρο, γερμένο, ολομόναχο.. μα φαινόταν τόσο περήφανο!
Το ζήλεψα αυτό το δέντρο και θα'θελα να ήμουν στη θέση του.
Να έχω ολόκληρη την θέα της θάλασσας και του ορίζοντα μπροστά μου και ανάμεσα από τα κλαριά μου να περνούσε ο δροσερός αέρας. Να μπορούσα να είχα την ελευθερία του και το προνόμιό του να βρίσκεται εκεί ψηλά έστω και μοναχό μα ευτυχισμένο..
Μπορεί να σας φανεί παράξενο αλλά και που το σκέφτομαι με κάνει χαρούμενη και νιώθω τόσο ζωντανή μέσα μου!!

Ένα αγαπημένο τραγουδάκι για καληνύχτα..

για να μας θυμίζει πόσο εύθραυστοι είμαστε!

If blood will flow when flesh and steel are one
Drying in the colour of the evening sun
Tomorrow's rain will wash the stains away
But something in our minds will always stay
Perhaps this final act was meant
To clinch a lifetime's argument
That nothing comes from violence and nothing ever could
For all those born beneath an angry star
Lest we forget how fragile we are

On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are

On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are
How fragile we are how fragile we are

Γιορτά(ΖΩ...);

Σήμερα είναι τα γενέθλια μου..!

Ε ναι λοιπόν έγινα αισίως 22.

Ναι ναι , ξέρω.. Χρόνια πολλά, πολύχρονη, ο,τι επιθυμείς και τα σχετικά...

Έλα που δεν νιώθω καθόλου έτσι..
Μια ακόμη συνηθισμένη μέρα στις πολλές που θα ακολουθήσουν..
Πάλι καλά που βγήκα λίγο από το σπίτι και ξεχάστηκα..
Ας είναι καλά οι φίλες μου που είχα για παρέα.

Τι κι αν σε θυμούνται οι λίγοι γνωστοί του κύκλου σου..
Τι κι αν στο Facebook βλέπουν πότε γιορτάζεις και γεμίζει το προφίλ;
Αν δεν έχεις αυτούς τους 4-5 φίλους να ακούσεις και να πεις δυο κουβέντες τι να το κάνεις;

Λιτά λοιπόν φέτος θα την βγάλουμε.
Με μια βραδινή βόλτα, χωρίς τούρτες, κεράκια και ευχές...
Με κάποιες απουσίες σε αγαπημένα πρόσωπα..
Αλλά τι να κάνεις; Δεν γινόταν αλλιώς..
Και σε κάποιες αγκαλιές...

Πάμε σε άλλα τώρα.
Τελευταία δεν είμαι αισιόδοξη για τίποτα..
Μοιάζουν όλα τόσο δύσκολα..
Ακούω και βλέπω καταστάσεις και σκέφτομαι τι θα κάνω όταν ξεκινήσω να δουλεύω πάνω στο επάγγελμα που σπουδάζω και αν πάνω απ'όλα θα μπορέσω να βρω δουλειά με τα προσόντα που έχω και τα οποία δεν είναι και τα καλύτερα...

Εδώ σε εταιρίες δεν πιάνονται οι στόχοι και χωρίς δεύτερη ευκαιρία ξεκινάνε οι απολύσεις..
Ο πατέρας μου έχει τρελαθεί να τρέχει, τιραμόλα τον έχουν κάνει και τρέμει μην μείνει χωρίς δουλειά..

Όλα αυτά γυρνάνε στο μυαλό μου και άλλα τόσα...

Και ο βασικός μισθός έπιασε τα 500 ευρώ με δυνατότητα ρύθμισης από τον εργοδότη..
Καλά πάμε, άντε να ζήσεις μετά..

Αυτό αισθάνομαι.. ότι δεν ζω!
Και δεν ξέρω τι να κάνω για να το αλλάξω αυτό...
Η μέρα αλλάζει σε λίγα λεπτά και ελπίζω να αλλάξει και κάτι στη ρουτίνα μου!!

Καλό σας βράδυ και συγγνώμη για το ψυχοπλάκωμα!!! :Ρ

Άλλη οπτική..

Σπορέας Άστρων...

Έτσι ονομάζεται το άγαλμα της παρακάτω φωτογραφίας.

Βρίσκεται στο Κaunas, Lithuania.

Την ημέρα μπορεί να περνάει απαρατήρητο.

Κι άλλος μπρούτζος, σοβιετική κληρονομιά..

Όμως η νύχτα πέφτει και το άγαλμα ξαναβρίσκει τ'όνομά του..

Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια...

ακόμα κι όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι!

Δεν είναι υπέροχο;!

Ένα από τα καλύτερα mail που μου έχουν στείλει!!

Γι' αυτό μην το βάζεις κάτω..

Λίγη φαντασία και το κατάλληλο φως μπορούν να μετατρέψουν το αόρατο στα μάτια κάποιων στα δικά σου αστέρια και όνειρα..

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας με πολλά χαμόγελα και ταξίδια, μυαλού !!

:))

Λιτές υπέροχες βραδιές..

Τελικά το μην έχεις πολλά χρήματα δεν είναι και τόσο άσχημο μερικές φορές..

Και μην βιαστείτε να πείτε ότι "πάει το έχασε η κοπελιά.."!!

Τις τελευταίες μέρες όσο καιρό δεν είχα βρεθεί με τις φίλες μου και μου είχε λείψει να βρεθούμε τον αναπλήρωσα μια χαρά.
Το θέμα είναι πως λόγω αφραγκίας στο σύνολο μας δεν πήγαμε ούτε για καφέ..
Αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου απαγορευτικό στο να περάσουμε καλά!!

Περπατήσαμε στις βιτρίνες, κάναμε βόλτα στην πλατεία μας, συζητήσαμε καθισμένες στην παιδική χαρά και φυσικά κάναμε κούνια!

Είχα τόσο καιρό να το κάνω και πραγματικά μου θύμισε τόσα πολλά..
Τότε που ο μπαμπάς με κούναγε τόσο πολύ και όλο και πιο ψηλά που η τεράστια παιδική χαρά του Δυρού έκανε αντίλαλο από τα ουρλιαχτά μου και η καρδιά μου ήθελε να πετάξει!!
Μπορεί να φοβόμουν αλλά μου άρεσε κατά βάθος :)

Πόσο γρήγορα μπορείς να ξαναγυρίσεις πίσω.. απλά με το να προσπαθείς να πας όσο πιο ψηλά μπορείς..

Μετά από λίγο βέβαια σταμάτησα να κουνιέμαι γιατί δεν φημίζομαι για την αντοχή μου και άρχισα να ζαλίζομαι!!

Εκτός από την βόλτα κάναμε κανονικότατο τουρ στα σπίτια μας για κάνα δυο μέρες ακόμα!!

Μαγειρέψαμε οι δύο από τις τρεις μας ένα βράδυ μια και η Θ. είναι περισσότερο του να κοιτάει.. Α, λάθος έκανε κάτι.. Έκοψε το ζαμπόν σε φέτες..
Πολύ εποικοδομητικό μπορώ να πω!! :Ρ

Εκτός από το ταλέντο μας όμως στη μαγειρική έχουμε και καλλιτεχνικό αίμα!

Ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε ένα παζλ 500 κομματιών που φέγγει στο σκοτάδι!
Το θέμα του ήταν ένα ηλιοβασίλεμα σε μια παραλία, λίγο δύσκολο γιατί είχε πολλά σκούρα κομμάτια αλλά το καταφέραμε σιγά-σιγά..
Το τελειώσαμε και ήταν τόσο όμορφο, χαλάλι το ξεστράβωμα που τράβηξα.
Γελάσαμε πολύ εκείνη τη βραδιά..
Η Θ. μετά από λίγο απογοητευμένη με το παζλ που δεν της έβγαινε στρογγυλοκάθισε στον καναπέ και έβλεπε "Στην υγεία μας".. μου έφτανε που της πήγαινα κόντρα όμως και σκάγαμε στα γέλια από τις ατάκες της..

Σειρά τις επόμενες μέρες είχαν τα επιτραπέζια..
Είδαμε και το "Julie and Julia", μ' άρεσε πολύ.
Η Μeryl Streep ήταν καταπληκτική.

Αυτά τα νέα από τις μέρες που πέρασαν..

Το συμπέρασμα είναι ένα:

Κάτι τέτοιες στιγμές, με άτομα στη ζωή σου που σε αγαπούν, είναι ανεκτίμητες..

Δεν χρειάζεται να έχεις λεφτά για να μπορέσεις να περάσεις καλά..

Μπορεί να μας περιορίζουν πολλές φορές στις επιθυμίες μας αυτά τα τόσο σημαντικά χαρτάκια αλλά άλλες είναι τόσο περιττά.


Καλό σας βραδάκι και καλό Πσκ σε όλους!!! :)))

* Η γατούλα στη φωτογραφία, παρότι άκυρη για την ανάρτηση, δεν είναι πολύ γλυκιά;!

Κύκλοι δυναμικών..

Aπαλή μουσική..

Φλόγες κεριών..

Το άρωμα βανίλιας περιφέρεται στο χώρο..

Το laptop στο κρεβάτι και εγώ να γράφω όσα τελικά θα μείνουν πάλι κάπου κρυμμένα..

Μέρες περνάνε.. Έρχονται και φεύγουν και τι αλλάζει;

Πάνω και κάτω.. Ευτυχία και στασιμότητα..

Ο χρόνος είναι τόσο ύπουλος..

Σε κάνει να πιστεύεις πως σε μεταχειρίζεται καλά, όλα φαίνονται εύκολα να τα υπολογίσεις.

Μα μια στιγμή να κοιτάξεις πίσω θα δεις το πόσο πολύ μεταβλητό είναι όλο αυτό που ζεις..

Οι τελευταίες μέρες κρύβουν μια μοναξιά. ίσως και χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Σκέψεις πραγμάτων που δεν ισχύουν απλά υπάρχουν για να σε παιδεύουν..

Πάλι πίσω δηλαδή..

Η βροχή και η συννεφιά τελικά μπορούν να σου βγάλουν την απαισιοδοξία που κρύβεις στο άψε-σβήσε..

Ποιός το λέει αυτό ε;!

Το πιο όμορφο και θετικό πάντως απ'όλα αυτά είναι το μετά..

Η επόμενη μέρα..

Αυτή της λιακάδας και της άλλης οπτικής των πραγμάτων..

Όταν πια έχεις ηρεμήσει απο ούτε κι εσύ ξέρεις τι..

Ότι κι αν ήταν πέρασε όμως..

Μαζεύεις, πνίγεσαι, ξεσπάς, αποφορτίζεσαι..

Βροχή, σκοτεινιά και ύστερα ένας μεγάλος ήλιος σαν αγκαλιά, βγαίνει και σε ζεσταίνει..

Ίσως είναι ένας τρόπος για να προχωράς..

Ένας κύκλος που σε βοηθά να πηγαίνεις παρακάτω περνώντας απο ένα στάδιο που σε κάνει πιο δυνατό στη συνέχεια...

Σας έπρηξα πάλι με ασυναρτησίες.. Καλό βραδάκι!

Σκαμπανεβάσματα

Δεν ξέρω τι έχω πάθει.. Θέλω να γράψω τόσα πολλά..
Σκέψεις, γεγονότα, συναισθήματα αλλά ταυτόχρονα δεν μπορώ να τα εκφράσω όπως θα ήθελα και όπως τα σκέφτομαι..

Κάνω χαζομάρες ενώ ξέρω πώς θα τις μετανιώσω. Και το μετανιώνω..ακριβώς μετά από λίγο. Kαι μετά ξανά άγχος και πάλι από την αρχή.. Μια ηλίθια αλυσίδα από παρορμήσεις δηλαδή!!
Δεν βαριέμαι ήθελα να ήξερα; Αφού μετά εγώ γίνομαι χάλια γιατί το κάνω;
Και το ξέρω πώς αν ακολουθήσω το σωστό θα νιώθω τόσο ήρεμη, αισιόδοξη και σίγουρη για μένα.. Τι με έχει πιάσει;
Κουράστηκα.. είμαι σίγουρη γι' αυτό αλλά το ξέρω πώς αυτή τη φορά πρέπει να το προσπαθήσω αλλιώς θα είμαι πολύ χαζή..

Δεν είμαι καλά με εμένα τις τελευταίες μέρες.
Θα το πάρω όμως απόφαση και θα αρχίσω από την αρχή, ή έστω από εκεί που το άφησα γιατί πρέπει.. από εκείνα τα πρέπει όμως που στο τέλος καταλαβαίνεις πως σου έκαναν καλό.
Μάλλον γιατί περιέχουν μια γερή δόση από θέλω μέσα, που απλά πρέπει να γίνουν πιο έντονα και σε βασική θέση στο λιγοστό μυαλό μου!!!
Ίσως με περιορίζουν λιγάκι αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Κι αυτά στη ζωή είναι.
Και το σημαντικότερο; Δεν θα ξαναξεφύγω.. Το πρόγραμμα πάνω απ' όλα!!
Δεν θέλω να με ξανακούσω να λέω μισόλογα στον ίδιο μου τον εαυτό..

Τα γράφω για να τα πιστέψω ακόμα περισσότερο όλα αυτά.
Αυτή η ανάρτηση θα είναι εδώ για να μου θυμίζει πώς μπορώ να προχωράω και να μην μένω στάσιμη ούτε να επιστρέφω πίσω..
Πείσμα θέλει και πίστη...
Και το ξέρω πώς τα έχω και δύο!!
Μια απόφαση είναι, έτσι;!!


Ακούω μουσική τώρα και με έχει πιάσει μια ξαφνική εφορία!!!
Δεν το παθαίνω συχνά αλλά όταν γίνεται είναι το κάτι άλλο!!
Λίγο πιο πριν τα πράγματα ίσως να έμοιαζαν κάπως θολά τώρα όμως δεν με απασχολεί τίποτα!!
Αχχχxχ, τι να κάνω είμαι ολίγον κυκλοθυμική!!!

Ο μπαμπάς μου χθες,που τώρα ξεδιπλώνει το μαγειρικό του ταλέντο, μου έκανε δώρο ένα ρολόι!!
Τι άλλο θα μπορούσε να μου χαρίσει ένας λάτρης των ρολογιών;!
Δεν είναι πολύ γλυκό; Μπαίνω στο δωμάτιο και το κουτί έκανε μπάμ δίπλα στο γραφείο μου!! Είναι πολύ όμορφο.. με ασημένιο μπρασελέ και υριδίζον καντράν!!

Πήρα το proficiency στους υπολογιστές πριν λίγες μέρες, εξού και το δώρο!!!
Και είμαι πολύ φαρδόκωλη γιατί την Access που την σκεφτόμουν και τρόμαζα την πέρασα με 71%, όταν το όριο είναι το 70%..
Τι ανακούφιση όμως... Πάει κι αυτό!!
Τελικά πολύ καλή η όρεξη.. όσα ήθελα να πω τώρα μου βγαίνουν αβίαστα!!

Έβαλα και μουσικούλα στο ιστολόγιο. Το παρατηρήσατε πιστεύω!! Τα τραγουδάκια μ' αρέσουν πολύ τελευταία αλλά είναι και δοκιμαστικά. Με τον καιρό θα προσθέσω κι αλλά!!

Πάω τώρα.. Δεν σας έπρηξα πολύ ε;!! :P