Τι άλλο θα δώ; Και πολλά άλλα...

Μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα έχασα πάσα ιδέα για κάποια πράγματα.

Ήμουν στο δρόμο για κάτι ψώνια και έτσι όπως γυρνούσα σπίτι μου παρατήρησα κάποιον σε μια γωνία να έχει ξεβρακωθεί λίγο πιο πίσω από τον πιο κεντρικό και εμπορικό δρόμο της περιοχής και να κάνει την ανάγκη του, κοινώς να κατουράει!!

Τα έχασα όπως ήταν φυσικό. Είχα μείνει με της σακούλες στο χέρι και προσπαθούσα να καταλάβω αν αυτό που είδα ήταν όντως πραγματικό. Μετά ο κύριος, που ήταν και κάποιας ηλικίας, αφού ξαλάφρωσε συνέχισε να κοιτάει τις βιτρίνες και όλα αυτά σε ώρα όχι προχωρημένη που να πεις πάει στο καλό δεν τον βλέπει κανείς αλλά πρωί με αρκετό κόσμο.

Σήμερα επίσης ήμουν στο λεωφορείο, το τι στριμωξίδι δεν λέγεται παρεμπιπτόντως, και καθώς κοιτούσα απ' έξω να κι ένας ακόμη με ανοιχτά τα μαγαζιά μπροστά σε ένα στύλο!! Καλά ρε γαμώτο σκυλιά την έχουν δει;

Επειδή τους είναι σχετικά εύκολο αυτό τι πάει να πει; Οτι μπορούν να την βγάζουν έξω όποτε τους τη βαρέσει; Όσο και να αισθάνεσαι ότι θα τα κάνεις πάνω σου μπαίνεις σε ένα μαγαζί και ζητάς να χρησιμοποιήσεις την τουαλέτα τους. Τόσο δύσκολο να το σκεφτούν είναι δηλαδή; Τι πιο λογικό. Δεν ντρέπονται να το κάνουν δημοσίως αλλά ντρέπονται να μπουν σε ένα κατάστημα; Βλάχοι ε βλάχοι..

Τα νεύρα μου...

Ευτυχώς πέρασα πολύ καλά το Σαββατοκύριακο και κάπως καλμάρω!!

Αλλά βλέπεις δεν σε αφήνουν να ηρεμήσεις λίγο..

Στο ΚΤΕΛ του γυρισμού ο οδηγός έκανε στάση για να ανέβουν κι άλλοι επιβάτες. Ανέβηκε και ένας παπάς ή κάτι τέτοιο μιας και φόραγε ράσα.

Εκτός του ότι ήταν αρκετά ευτραφής σε σημείο με δυσκολία να περνάει ανάμεσα από τις θέσεις αισθάνθηκα κάτι δυσάρεστο να γεμίζει τους αισθητήρες της μύτης μου. Ένα πράγμα σαν ψοφίμι και λίγο λέω..

Και το καλύτερο; Έκατσε από πίσω μου. Τι αμαρτίες έχω κάνει;! Βασικά υπάρχουν και χειρότερα αν σκεφτείς τον καημενούλη που ήταν στριμωγμένος μέχρι αηδίας δίπλα του και με όλη αυτή τη μπόχα να τον ακουμπάει. Δεν ξέρω αν ήταν σύμπτωση που ο άνθρωπος κατέβηκε πιο πριν από το τέρμα!!

Να είναι καλά τα αντισηπτικά μαντηλάκια μου, αυτό σας λέω μόνο. Μπορεί να μαστούρωσα απο το οινόπνευμα αλλά το προτιμώ!!

Συνήθως μέσα στο αμάξι ζαλίζομαι. Αυτή τη φορά δεν με πείραξε η διαδρομή αλλά η οσμή..

Αργότερα άλλαξα θέση και παρόλο που ήμουν σε μια κάποια απόσταση όταν κουνιόταν ή εύηχε το ρεύμα συνέχιζε να με κατακλύζει.

Το αποκορύφωμα είναι ένα:

Στη συνέχεια τον πήρε ο ύπνος και εκτός απ' όλα τα άλλα είχαμε και την παρενόχληση του ροχαλητού του!!

Κωμικοτραγική η κατάσταση.

Μιλάμε δεν υπάρχει αυτό. Επιτρέπεται να μην παρέχεις ούτε την στοιχειώδη φροντίδα καθαριότητας στον εαυτό σου; Εγώ ειδικά το καλοκαίρι ιδρώνω, λογικό, και ενώ από πριν έχω λουστεί στα αποσμητικά πάλι νιώθω άβολα. Να είμαι μυγιάγγιχτη δεν νομίζω, ούτε περίεργη σε αυτά που λέω.. Υπερβολική επίσης όχι γιατί δεν ήμουν η μόνη που ενοχλήθηκε.

Για πείτε κι εσείς βρε παιδιά γιατί θα ξεχάσω κι αυτά που ξέρω και μου έμαθαν...

Εκτός απο αυτά τα ευτράπελα οι μέρες που πέρασα ήταν μοναδικές με την αγάπη μου αγκαλιά να κάνουμε βόλτες σε Επίδαυρο και Ναύπλιο.


Ειδικά το δεύτερο τι τέλειο που είναι..

Με τα σοκάκια του, τα καλοδιατηρημένα νεοκλασικά του, τις ανθισμένες μπουκαμβίλιες να ξεχειλίζουν απο παντού. Καλά εκτός από το Μπούρτζι φυσικά και το Παλαμίδι.
Έχει έναν υπέροχο αέρα που σε κάνει να θέλεις να μείνεις κι άλλο.
Έστω κι αν δεν κάτσαμε για πολλές ώρες μου έφτασε για να το θυμάμαι και να θέλω να ξαναπάω.

Αλλά να σας πω την αλήθεια, όπου και να με πηγαίνανε το ίδιο θα μου έκανε γιατί ήταν το ωραιότερο ίσως 3ήμερο που έχω περάσει ποτέ και οι ωραιότερες καλημέρες που έχω δεχτεί ανοίγοντας τα μάτια μου το πρωί...

Φεύγωωωωωω!!!!!

Σας χαιρετώ..

Αφήνω την Αθήνα για 2-3 μερούλες έτσι για αλλαγή!!

Μακάρι να κάνει και καλό καιρό, όχι πως θα κάνω απλωτές στη θάλασσα αλλά λίγο καλοκαιράκι χωρίς συννεφιές δεν μας χαλάει καθόλου νομίζω!!

Τα λέμε απο βδομάδα..

Καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο σε όλους σας!!!








Κι ένα ωραίο τραγουδάκι απο την Ελεονώρα Ζουγανέλη που παρεπιπτόντως ο δίσκος της είναι πολύ καλός!!!

Κτήνη: Μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε;;

Ενώ μπορεί να φανεί απίστευτο, ακόμη και σήμερα αυτή η συνήθεια συνεχίζεται, στις Νήσους Φαρόε, (Δανία). Μια χώρα "πολιτισμένη" δήθεν και χώρα της ΕΕ.

Για πολλούς ανθρώπους αυτή η επίθεση στη ζωή είναι άγνωστη - μια συνήθεια που ορίζει την είσοδο στην ενηλικίωση. Είναι απολύτως κτηνώδης.
Κανείς δεν κάνει τίποτα για να αποτρέψει αυτήν την βάρβαρη παράδοση ενάντια στο Calderon, ένα ευφυές δελφίνι που είναι ήρεμο και πλησιάζει τους ανθρώπους από φιλική διάθεση...

Δεν ξέρω πως να μας αποκαλέσω πια.. Οι παραπάνω εικόνες μου ήρθαν με mail και πραγματικά έμεινα. Είμαστε απίστευτοι με την βαρβαρότητα μας, έλεος δηλαδή! Πόσο ανώμαλες συνήθειες και έθιμα μπορούμε να επινοήσουμε;

Τελικά όριο στην ανισορροπία μας δεν υπάρχει. Όσο πάει γινόμαστε και χειρότεροι.

Να κολυμπώ στο αίμα και να προσπαθώ να σκοτώσω όσο περισσότερα δελφίνια μπορώ.. Και γιατί;;;

Είσοδος στην ενηλικίωση, λέει...

Οκ, κι εγώ όταν γινόμουν 18 θα έπρεπε να βγω και να καίω τις γάτες της γειτονιάς μου;
Πολύ ωραίος συσχετισμός, συγχαρητήρια!!

Σιχαμένοι....

Τραγούδια που αγαπώ..

Είναι τόσα πολλά.. Τόσα που δύσκολα τα ξεχωρίζω σε σημείο να μην ξέρω τι να πρωτοβάλω σε αυτή τη μικρή ανάρτηση. Τους λόγους τις περισσότερες φορές δεν τους ξέρω. Δεν μπορώ να ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει να τα ακούω ξανά και ξανά χωρίς να τα βαριέμαι, απλά με αγγίζουν, με ταξιδεύουν και κάθε φορά μου δίνουν και κάτι διαφορετικό..

Με κάλεσαν σε αυτό το ωραίο παιχνιδάκι και τους ευχαριστώ οι: #lockheart#, Ο SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS Ο JKOK, anisixi, mymermyblue. Αν ξεχνάω κάποιον ας μου το θυμίσει για να τον προσθέσω!

Βάζω όσα μου έρχονται στο μυαλό τώρα γιατι έτσι και κάτσω να ψαχτώ δεν θα τελειώσω ποτέ!!























Τώρα όσοι δεν έχουν παίξει και θέλουν να συνεχίσουν το παιχνίδι πολύ θα ήθελα να μάθω τα αγαπημένα τους τραγουδάκια. Μια περιέργεια άλλωστε την έχουμε!! :PP

Aποκάλυψη...

..10 πραγμάτων που δεν ξέρετε για μένα.

Θα σας πρήξω στα blogοπαίχνιδα απ' ότι καταλάβατε γιατί δεν τελειώνει εδώ έρχεται και ένα ακόμα στις επόμενες μέρες. Υπομονή λοιπόν, θα περάσει κι αυτό!!

Ααα, καλό μήνα κιόλας!!! Μπήκε και ο Μάιος, πλησιάζει το καλοκαιράκι αλλά πιο πριν η εξεταστική..

Ουφ, τι κάθομαι και σκέφτομαι από τώρα. Κάτσε να έρθει και βλέπουμε!!

Λοιπόν, δέκα πράγματα που δεν γνωρίζετε για μένα. Για να δούμε...

1. Μικρή είχα πείσει τον εαυτό μου ότι ήμουν αγόρι. Δεν ήθελα με τίποτα να παραδεχτώ ότι ήμουν κοριτσάκι και έπρεπε να βάζω όλα αυτά τα σιχαμερά φουστανάκια και τα φρουφρού με τα περίεργα χρώματα πάνω μου. Άσε που με τσίμπαγαν κιόλας τα ηλίθια. Έτσι από την στιγμή που απέκτησα γνώμη και βούληση έκανα τη ζωή της μητέρας μου κόλαση μέχρι να με κάνει να φορέσω ότι ήθελε και στο τέλος της το έβγαζα ξινό και έβαζα ότι ήθελα, σε ηλικία κάτω των 5 όλα αυτά!! Ύστερα με τα χρόνια έπρεπε να προσαρμοστώ μιας και πλέον δεν με αναγνώριζαν σαν αγοράκι.. Πίκρααα!!! :P

2. Λατρεύω τα ταξίδια και θα ήθελα να γυρίσω πολλά μέρη του κόσμου κάποια στιγμή. Δεν μου αρκεί να βλέπω φωτογραφίες, είναι ψυχοφθόρο. Θα το πετύχω όμως που θα μου πάει!!

3. Είμαι αριστερόχειρας και εκνευρίζομαι όταν μου κάνουν υπόδειξη μερικοί κολλημένοι με ποιο χέρι να γράφω.. Μέχρι και καθηγητής μου στη σχολή, άνθρωπος την εκπαίδευσης και καλά, μου την έχει πει και έχει πιάσει το χέρι μου για να γράψω «σωστά». Τι σε νοιάζει εσένα ρε φίλε πώς γράφω εγώ; Σου χαλάει την εικόνα;; Άντε γιατί ααα!!!

4. Μερικές φορές μπερδεύω το θήτα με το φι.. Κάθομαι πριν γράψω ένα από τα δύο και τα συλλαβίζω για να καταλάβω ποιο ακριβώς χρειάζομαι. Είμαι απροσάρμοστο τι να κάνουμε!!

5. Έχω αδυναμία σε όλα τα ζωάκια και κυρίως στα σκυλιά. Πριν ακόμα γεννηθώ ο πατέρας μου είχε φροντίσει γι’ αυτό. Έχω συνηθίσει την παρέα τους, έχω μάθει να μιλάω μαζί τους ακόμα και με ματιές. Τα λατρεύω όλα μα θυμώνω και στεναχωριέμαι με τα αδέσποτα, την εκμετάλλευση και την αδιάφορη συμπεριφορά μας τις περισσότερες φορές..

6. Είμαι εκνευριστικά κωλόφαρδη μερικές φορές. Μπορεί να σκεφτώ κάτι και την αμέσως επόμενη στιγμή να γίνει ή να καταφέρω κάτι μόνο και μόνο από απλή τύχη. Βέβαια τις περισσότερες φορές δεν είναι κάτι το μεγάλο και εκεί είναι που λέω «Δεν έλεγα να κερδίσω κάνα εκατομμύριο ευρά;;» Δεν βαριέσαι όμως...

7. Έχω πρόβλημα με την μνήμη μου. Πραγματικά ανησυχώ για το τι θα κάνω όταν μεγαλώσω αρκετά. Ούτε το όνομα μου δεν θα θυμάμαι!!

8. Είμαι κυκλοθυμική όσο δεν πάει. Καλά δεν συζητώ πώς γίνομαι όταν αδιαθετώ!! Τους τρελαίνω όλους αν και προσπαθώ να συγκρατούμαι γιατί δεν φταίνε σε τίποτα να ξεσπάω πάνω τους και την αμέσως επόμενη στιγμή να σκάω στα γέλια..

9. Όταν δεν έχω τι να κάνω και ειδικά σε περιπτώσεις που δεν γίνονται και πολλά, βλέπε παράδοση σε μαθήματα σχολής, γράφω ασταμάτητα την λέξη «βαριέμαι» σε ότι γραμματοσειρά και στυλ θες. Τουλάχιστον αξιοποιώ ευχάριστα τον χρόνο μου!!

10. Με εκνευρίζουν τα άτομα που έχουν τουπέ και υπερβολικό τσαμπουκά. Είναι το αντίθετο από μένα που κρατάω ήπιους τόνους γενικά και δεν αντέχω όλο αυτό το δήθεν..

Αυτά ήταν 10 μικρά πραγματάκια.. Ευχαριστώ και την Mermyblue για την προσκλησούλα στο παιχνίδι!

Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακου σας εύχομαι και να περνάτε όσο μπορείτε όλο και πιο τέλεια!!!

Σας έχω ακόμα και αποκλειστικές φωτογραφίες από τα κουνελίνια μου που έχουν γίνει ολόκληρα θεριά!!

Απολαύστε ζουζουνόφατσες. Τα λόγια είναι περιττά...

Blogοπαίχνιδο εν όψη!!

Έλειψα αρκετές μέρες, τη μια οι έξοδοι, την άλλη οι διακοπές του Πάσχα, πάνε οι μέρες. Παρεμπιπτόντως, Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά!! Ελπίζω όλοι σας να περάσατε καλά. Είχε και καλό καιρό, δεν έχουμε παράπονο!!!

Εδώ και μέρες για να μην πω βδομάδες έχω υποσχεθεί στη Raven και τη Mermyblue να παίξω σε ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνιδάκι..
Πρέπει λοιπόν, να σας παρουσιάσω τις αγαπημένες μου ταινιούλες!!

Έχω πολλές αλλά ξεχωρίζω κάποιες που μου έχουν μείνει, ως γνωστόν απο μνήμη πάω χάλια!! Ξεκινάω λοιπόν, έχουμε και λέμε:

1. Dead Poets Society.
Πρώτη και καλύτερη της λίστας μου. Από τη μέρα που την είδα πάντα θα θυμάμαι αυτό τον υπέροχο καθηγητή που με τις ανατρεπτικές για το σχολείο μεθόδους του δίδαξε στους μαθητές του πως μπορούν να ζουν την κάθε στιγμή με τον τρόπο που θέλουν και όχι με τα πρέπει που ο καθένας μπορεί να σου επιβάλει. Το Carpe Diem είναι από τότε κολλημένο στο μυαλό μου..



2. Se7en.
Αγαπημένο θρίλερ, παρότι δεν είμαι του είδους, για το θέμα και την πλοκή του.. Με βάση τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα ( λαιμαργία, λαγνεία, φθόνος, οργή, φιλαργυρία, περηφάνια, οκνηρία) χτίζεται μια ταινία αρκετά πρωτότυπη και διαφορετική.





3. Mulan.
Μπορεί να είναι κινούμενο σχέδιο αλλά το λατρεύω!! Αν με αφήσεις μπορώ να αρχίσω να σου αραδιάζω όλες τις ατάκες της. Την έχω δει άπειρες φορές και ποτέ δεν τη βαριέμαι. Είναι από τις λίγες φορές που βλέπω μεταγλωττισμένο κινούμενο και μ’ αρέσει τόσο. Οι φωνές είναι προσεγμένες και τα τραγούδια του απλά υπέροχα..




4. The Notebook.

Υπέροχη ιστορία αγάπης . Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος που λέμε; Ένα τέτοιο πράγμα!






5. p.s i love you.
Πολλοστές οι φορές που την έχω δει. Είναι πολύ περίεργη ταινία, από την μια σε μελαγχολεί και απ' την άλλη σε κάνει να βλέπεις απο άλλη οπτική το χαμό ενός ανθρώπου.. Σου μένει πάντως!!





6. Chichago.

Την βάζω στις αγαπημένες μου πιο πολύ για το soundtrack της, το οποίο το ξέρω νερό. Δεν τρελαίνομαι γενικά για τα μιούζικαλ αλλά η συγκεκριμένη μ' άρεσε πολύ!!

7. Πολίτικη κουζίνα.

Αφήνει μια αίσθηση νοσταλγίας σαν ταινία, είναι και η εκπληκτική μουσική φυσικά που σε ταξιδεύει και στο προκαλεί. Πώς λοιπόν μέσα απο την κουζίνα και τα συστατικά της μπορείς να διαβάζεις τους ανθρώπους, τις καταστάσεις που επικρατούν, ακόμα και να μάθεις αστρονομία.. Η σκηνή με το κοριτσάκι που γυρνά, καθώς απομακρύνεται μαζί με τους γονείς του, και κοιτά τον πρωταγωνιστή δίνοντας μια έμμεση υπόσχεση να ξαναβρεθούν είναι όλα τα λεφτά για φινάλε..

8.Κάλπικη λίρα.

Μια απο τις αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες. Μέσα από ένα κάλπικο νόμισμα παρουσιάζονται οι ιστορίες των ανθρώπων που το κρατάνε έτσι όπως ταξιδεύει μέσα απο τα χέρια τους. Το βασικό είναι, όπως το βλέπω εγώ, ότι το παρομοιάζει με την κάλπικη κοινωνία και κυρίως τους κάλπικους αυτούς ανθρώπους που κάνουν το νόμισμα να χάνει την αξία του. Όλη η ταινία έχει απίστευτες σκηνές και οι ηθοποιοί είναι εκπληκτικοί..


Αυτές ήταν κάποιες από τις ταινίες που έχω ξεχωρίσει.

Τώρα είναι η σειρά των:

Ms Colourfull

Spider

Εξύμνος

SKΡΟΥΤΖΑΚΟΣ JK

O ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ

What's in a mind

Και σε όσους άλλους θέλουν να παίξουν φυσικά!!

Αναπάντεχα γεννητούρια!!

Το σπίτι μου έχει μετατραπεί πλέον σε κανονικό ζωολογικό κήπο, όχι πως πριν δεν ήταν!!

Πριν λίγους μήνες οι γονείς μου είχαν πάρει δύο κουνελάκια την Ιόλη, που την βλέπετε και σε φωτογραφία, και την αδελφή της τη Ναταλί. Έτσι είχαμε συνολικά 3 κουνέλια, μαζί με τη Ζουζού... :)

Η πρώτη είναι γαλανομάτα, λευκή και έχει στη ράχη της και γύρω από τα μάτια της καστανό χρώμα , ενώ η Ναταλί είναι λευκή με μαύρα αυτιά και μαυρίλα γύρω από τα ματάκια της. Γενικά η Ιόλη ήταν πάντα πιο ήρεμη και φοβητσιάρα σε αντίθεση με τη Ναταλί που αποδείχτηκε πιο δυναμική και τσαμπουκαλού!! Και αυτό εξηγείται, καθώς το καημένο το κουνέλι ήταν τελικά Νάταλος και του είχαμε θίξει τον ανδρισμό!!

Όπως καταλαβαίνετε ο κύριος είχε τις ορμές του και την πλήρωσε η γλυκιά μου Ιόλη.. Καταλάβαμε ότι δεν ήταν και τα δύο θηλυκά μόνο όταν είδαμε τα μωρά στο κλουβί ένα πρωί!! Και δεν μπορεί να έγιναν ως δια μαγείας ούτε να δημιουργήθηκαν τα πρώτα όντα προερχόμενα από το ίδιο φύλο!!!
Η μητέρα μου όταν το ανακάλυψε έπαθε σοκ, λογικό μου ακούγεται..

Το μόνο άσχημο είναι πως τώρα που καταλάβαμε ότι έχουμε και αρσενικό στην παρέα δυστυχώς θα πρέπει να το δώσουμε γιατί δεν νομίζω να αφήσει την Ιόλη κυρίως σε ησυχία. Θα πάει όμως σε καλά χέρια όπως και τα μωρά μας. Δεν θα τα πουλήσουμε αλλά θα τα δώσουμε σε κάποιον που να τα θέλει και να τα φροντίζει.

Μέχρι στιγμής τα 3 μαζί με τον Νάταλο έχουν καπαρωθεί και για τα υπόλοιπα θα βρούμε με τον καιρό. Αν και κάποιο θέλω να πάει σε μια αραχνούλα που ξέρω ότι τρελαίνεται στην ιδέα.. μακάρι!!

Αρχικά ήταν 7 αλλά το 7ο δεν τα κατάφερε και πέθανε στη γέννα,ποτέ δεν μ' άρεσε η λέξη ψόφησε, ενώ το 60 ήταν πολύ αδύναμο εξαρχής και δεν μπόρεσε να κρατηθεί στη ζωή παραπάνω από 4-5 μέρες.

Τα άλλα πέντε όμως ευτυχώς είναι μια χαρά. Στην αρχή ήταν πάρα πολύ μικρά σαν μια ζελατίνα για δέρμα, κουφά και τυφλά αλλά όσο περνάνε οι μέρες αλλάζουν τόσο πολύ και φαίνεται η διαφορά. Χθες άνοιξαν τα ματάκια τους και είναι τόσο γλυκά και τρυφερά! Η μαμά τους τα προστατεύει και τα φροντίζει. Τις πρώτες μέρες δεν τα θήλαζε και τα ταΐζαμε με ειδικό γάλα αλλά τώρα την έχουν ξεζουμίσει!!

Δύο απο αυτά είναι κατάλευκα. Άλλα δύο έχουν πιτσιλιά στη ράχη και το χρώμα του μπαμπά τους ενώ το τελευταίο έχει ένα αυτί μαύρο και καστανή ράχη. Ποικιλία.. δεν μπορείτε να πείτε!!!


Η Μελίνα, η μια απο τις σκύλες μου, τα πήρε μυρουδιά από την αρχή και θέλει να τα παρατηρεί. Τρελαίνεται να τα μυρίζει και να τα γλύφει αλλά επειδή είναι μεγάλη και ατσούμπαλη δεν την εμπιστεύομαι!!
Μεγάλη αντίθεση πάντως: από την μια τα μικρά σε μέγεθος τσέπης και δίπλα αυτή η κεφάλα:

Είναι τόσο υπέροχο να τα βλέπεις να κοιμούνται, να βγάζουν κραυγούλες, να αναπνέουν και να αντιδρούν στα χάδια που τους δίνεις.. Τόσο μαγικό να τα βλέπεις να μεγαλώνουν από εκεί που ήταν μια σταλιά.. Πόσο όμορφο να κρατάς στα χέρια σου μια ζωούλα τόσο μικρή...


Όχι πείτε μου δεν είναι όλα τους τρελά μουτράκια;!!

Εδώ είμαι κι εγώωω!!!!

E ναι λοιπόν, αποφάσισα επιτέλους να κάνω postάκι μιας και το λέω τόσο καιρό αλλά οι ριμάδες οι μέρες περνάνε τόσο εύκολα και εγώ δεν βρίσκω ποτέ χρόνο για να ασχοληθώ. Δίνω λοιπόν σημεία ζωής γιατί το ξέρω πως ανησυχείτε πολύ!

Τα νέα μου είναι πολλά και διάφορα.

Κατ' αρχάς, πλέον σας γράφω από το ολοκαίνουριο laptopάκι μου!! Την έχω καταβρεί που επιτέλους το φορτώνω όσο θέλω, με ότι θέλω και δεν κολλάει στο παραμικρό, καιρός ήταν γιατί με το παλιό δεν πήγαινε άλλο η κατάσταση! Πάνε πλέον τα νεύρα και ο εκνευρισμός, στο μεγαλύτερο μέρος τους τουλάχιστον!!

Η μέρα σήμερα ήταν πολύ περίεργη. Μουντός καιρός, σύννεφα παντού και μια βροχή τελείως απροσδόκητη. Σηκώθηκα το πρωί με τα χίλια ζόρια για να πάω στη σχολή, μπάνιο με ζεστό νεράκι για να ξεκινήσει καλά η μέρα, έφτιαξα και το μαλλί.. Και μου ήρθε η βροχή κουτί!! ΝΑ μια αφάνα μετά από το φριζάρισμα!! Δεν είχα και ομπρέλα ρε γαμώτο μαζί μου..

Πολύ αντιφατικό όμως το όλο σκηνικό.. Να βρέχει, ο ουρανός να είναι σκοτεινός γεμάτος πυκνά σύννεφα, παντού τριγύρω όμως να μυρίσει η ευωδιά των μπουμπουκιών που έχουν ανθίσει και ανθίζουν από τις νεραντζιές των γειτονιών.. Τι υπέροχη μυρωδιά!! Κρίμα που όσοι τέτοια εποχή έχουν αλλεργίες δεν μπορούν να απολαύσουν πραγματικά κάτι τέτοιο.

Πήγα Θησείο την Παρασκευή και ήταν πολύ όμορφα. Γενικά κάνω βολτούλες τελευταία. Έχω και την κολλητή με το μηχανάκι και μπορούμε να κινούμαστε πιο εύκολα τώρα. Πήγα για καφέ στο Γκάζι. Στην έκθεση Bodies που έλεγα ακόμα να πάω. Θα το αποφασίσω τελευταία στιγμή πάλι όταν θα κοντεύει να τελειώσει.

Πέρασα και από Πέραμα μεριά. Πρώτα στην λατρεμένη θάλασσα για βόλτα και αγνάντι και ύστερα για ταβλάκι σε μια πολύ ωραία καφετέρια, Πορτοκάλι ή ανγκλιστή Οrange. Εκτός από το ωραίο περιβάλλον και το χώρο που είναι ευχάριστος και μοντέρνος φτιάχνουν και πολύ πετυχημένο freddo!!

Η Ζέα φυσικά και δεν θα έλειπε από τη λίστα!! Αν και μου την έσπασαν πολύ γιατί παρήγγειλα φυσικό και αυτό που μου έφεραν μόνο χυμός δεν ήταν.. Νερό με κάτι κομματάκια που θύμιζαν πορτοκάλι. Και στα ξενοδοχεία 3ης κατηγορίας καλύτερο σερβίρουν. Όταν είδα και την τιμή τα πήρα ακόμα περισσότερο, 6.80 euro παρακαλώ!! Να τον ευχαριστιόμουν πάει στο καλό. Μου ήρθε να του το φέρω καπέλο του σερβιτόρου, αλλά επειδή και αυτός δεν φταίει κρατήθηκα (τα νεύρα που λέγαμε;;) !! Άμα πάτε λοιπόν προς τα εκεί και κάτσετε στο Kitchen Bar δεν ξέρω τι θα κάνετε πάντως μην παραγγείλετε φυσικό!!

Καθόμασταν λοιπόν και όπως συνήθως μας τη βάρεσε και ξεκινήσαμε για παραλιακή, να μάθει και η μηχανόβια το δρόμο! Φτάσαμε μέχρι Γλυφάδα, σταματήσαμε και για βολτούλα σε μια παραλία αλλά το θέαμα δεν ήταν και το καλύτερο.. Θα το θίξω σε άλλη ανάρτηση αυτό.

Το Πάσχα θα φύγω για λίγες μέρες στο εξοχικό μας στην Ερέτρια. Πέρσυ είχα περάσει πολύ καλά, έμαθα να φτιάχνω και μαγειρίτσα μαζί με τον μπαμπά μου!! Φέτος ελπίζω να είναι το ίδιο όμορφα. Εσείς θα πάτε κάπου για αυτές τις μέρες;

Επίσης, αυτό το Πάσχα δεν θα μου πάρει η νονά μου τη λαμπάδα. Καιρό τώρα της το λέω: "Βρε νονά, έλεος δηλαδή ολόκληρη γαιδάρα να μου παίρνεις λαμπάδα;". Έτσι φέτος την έπεισα επιτέλους, σκέφτηκα όμως να κάνω το αντίθετο και να της πάρω εγώ!!

Καλή βδομάδα και καλό μήνα σε όλους!! Άργησα λίγο αλλά η πρόθεση μετράει.. :)))

Σας χαιρετώ και θα ξαναεπιστρέψω σύντομα, αυτή τη φορά το εννοώ!!

Τελείωσε απότομα..

Την περασμένη Δευτέρα ήμουν από νωρίς στη σχολή και περίμενα για να μπω σε ένα εργαστήριο. Όπως καθόμουν πέρασε ένας καθηγητής της σχολής μας.
Τον είχα σε προηγούμενο εξάμηνο και μου έκανε μαθηματικά. Πολύ ήρεμος και ήσυχος άνθρωπος. Πάντα μας μίλαγε στον πληθυντικό και μας βοηθούσε πολύ στο μάθημά του, άσχετα αν εγώ δεν το πέρασα ποτέ. Με χαιρέτησε ευγενικά και μπήκε στο γραφείο του ενώ εγώ συνέχισα να περνάω την ώρα μου έξω από το εργαστήριο.

Δύο μέρες μετά με μια ανακοίνωση έξω από την γραμματεία του τμήματος μας μάθαμε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν υπήρχε πια στη ζωή. Αρχικά δεν αναγνώρισα το όνομα του αλλά όταν κατάλαβα σε ποιόν αναφερόταν δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ήταν μόλις 32 χρόνων και ένας πολύ συμπαθής άνθρωπος σε όλους μας στη σχολή. Πώς μπορείς να βλέπεις κάποιον, να του μιλάς και μετά από μια μέρα να μην ζει; Είναι τόσο περίεργο και άδικο όλο αυτό.. Αργότερα έμαθα πώς ο θάνατος του οφειλόταν σε αυτοκινητιστικό στην εθνική το προηγούμενο βράδυ, μετωπική με νταλίκα. Τι κρίμα να φεύγει έτσι άσκοπα μια ψυχή. Και πόσες άλλες που χάνονται όλο το χρόνο στους δρόμους της χώρας μας.. Λυπήθηκα πραγματικά πολύ, σαν να τον ήξερα πολύ καλά. Όλοι στην σχολή σοκαρίστηκαν.. Κλείσαμε την επόμενη μέρα το τμήμα ως ένδειξη πένθους για το χαμό του και για όσους θα ήθελαν να πάνε στην κηδεία του.

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν ξέρει τι ακριβώς κάνει εκεί πάνω ο καλός Θεούλης.. Νέοι, που έχουν τόσα πολλά να δώσουν φεύγουν χωρίς κανένα λόγο ενώ άλλοι σκατόψυχοι που το μόνο που κάνουν είναι να μην σέβονται τίποτα και κανέναν δεν παθαίνουν απολύτως τίποτα. Είναι αυτό δίκαιο; Αλλά να μου πεις στη ζωή δεν υπάρχει δίκαιο και άδικο.. Τα πράγματα έρχονται όπως εκείνα θέλουν..

Το όλο θέμα με επηρέασε πολύ. Ούτως ή άλλως φοβάμαι μην χάσω τους ανθρώπους μου, τώρα ακόμη περισσότερο. Το σκέφτηκα όμως κι από την άλλη πλευρά του. Από την στιγμή που τίποτα δεν είναι σίγουρο και όλα παίζονται πρέπει να είμαστε πιο ελεύθεροι. Να ζούμε όσο το δυνατόν πιο έντονα τις μέρες μας και όσα μας δίνονται απλόχερα καθημερινά και να μην μιζεριάζουμε με το παραμικρό.

Κυλάει η ζωή και χάνεται, όπως η άμμος από τα χέρια μας... Να την σταματήσεις δεν μπορείς, να απολαύσεις όμως την αίσθηση της να κυλά στα χέρια σου δεν στο απαγορεύει κανείς.

Καλό ταξίδι λοιπόν σε έναν γλυκό άνθρωπο που είχε πολλά να δώσει μα δεν πρόλαβε να ονειρευτεί παραπάνω..

Καλό ταξίδι δάσκαλε...

Μια μικρή αγάπη και ένας σοφός λίγο νεκρός συζητούν...

Μ.Α (Μικρή αγάπη) :
Πεθαίνουν οι αγάπες..;
Σε ποια στιγμή της κόκκινης δίνης τους;

Σ. (Σοφός) :
Όταν ορίσει η τύχη της θέλησης τους.. σβήνουν... τελίτσες στον ουρανό...

Α..! Είναι αστέρια λοιπόν.
Και πώς πεθαίνουν δηλαδή;
Αρρωσταίνουν βαριά ή φεύγουν κουρασμένες με τα χρόνια στην πλάτη τους;

Τι να σου πω..; Είσαι μικρή... δεν θα καταλάβεις.
Να θυμάσαι όμως, όποιος καταφέρει να αγαπήσει... αγαπάει για πάντα!

Δεν πεθαίνουν δηλαδή;

Μερικές ναι, γιατί δεν ήταν αγάπη... η σκιά της μόνο.
Οι άλλες, οι σπάνιες, απλά ξαποσταίνουν.

Μάλιστα..
Και πώς καταλαβαίνεις πως μια αγάπη έχει γίνει πια αστέρι;

Αυτό δεν μπορείς να το εξηγήσεις, δεν φαίνεται από το πρίσμα της λογικής, απλά το νιώθεις.. μέσα σου.

Υπάρχουν φάρμακα;

Φάρμακα; Όχι.. όχι.. Κανείς δεν μπορεί να τις βοηθήσει.
Πρέπει μόνες τους να παλέψουν και, μόνο αν είναι αληθινές, βρίσκουν δύναμη και πίστη να νικήσουν χρόνια, λόγια, σιωπές...

Αλλιώς;

Αλλιώς σου' πα, μικρή μου αγάπη, σβήνουν.
Κρεμούν στο σώμα έναν σταυρό να έχει να θρηνήσει και ταξιδεύουν για το άγνωστο...

Πονούν οι αγάπες όταν σβήνουν;

Πολύ, μα πιο πολύ η απουσία τους...

Και τι μένει;
Τι κρατάς όταν σου φύγει η αγάπη για το μακρινό ταξίδι;

Τα δώρα της... που είναι πολλά ή και λίγα.
Όσα τόλμησες να χαρίσεις, όσα άντεξες να ζητήσεις.

Και ποια είναι αυτά;

Τα αισθήματα, οι στιγμές, οι αναμνήσεις που θα κουβαλάς δίχως να το διάλεξες... δίχως να κάνεις αλλιώς...

Ναι... όμως φεύγουν... πεθαίνουν...
Είναι κρίμα... ποιος τις σκοτώνει;

Έλα πιο κοντά... Η αγάπη είναι δύναμη.
Δύναμη που συγκρατεί ολόκληρο το σύμπαν.
Ίσως ο μοναδικός θεός... καθεμία και ένας ξεχωριστός, μα τόσο όμοιος...
Μια αδυναμία σοβαρή έχουν μόνο, μόνο μία...

Ποια;

Διστάζουν να μιλήσουν, τρέπονται σε φυγή, κρύβονται. .

Μα γιατί;

Γιατί μιλούν κατευθείαν στην καρδιά... και είναι επικίνδυνο.

Ο φόβος δηλαδή τις σκοτώνει;

Κυρίως ναι. Και έτσι χάνονται...

Κρίμα. Βρίσκονται ξανά;

Ίσως... κάπου... κάποτε...
Μόνο όσες αξίζουν να ξαναβρεθούν.

Και εσύ πού τα ξέρεις όλα αυτά;

Με ονόμασαν σοφό τα χρόνια και τα λάθη.
Ξέρεις... μια φορά θυμάμαι ήμουν κι εγώ αγάπη... κατακόκκινη... και εγώ μικρή...
Έζησα καλοκαίρι...
Δίστασα... έφυγα... κρύφτηκα από τον εαυτό μου και από τότε παιδεύομαι.

Πέθανες;

Μετρώ πέντε χρόνια τώρα...

Έγινες αστέρι;

Δεν τα κατάφερα.

Γιατί;

Δεν με βοήθησε το παρόν... η μνήμη... η καρδιά...

Πόνεσες;

Ακόμα πονώ, ακόμα πεθαίνω...

Σωστά... Μα πώς γίνεται κανείς να' ναι λίγο.. νεκρός;

Μη ρωτάς.

Θέλω να μάθω.

Εσύ! Εσύ φταις..

Εγώ...; Πώς...; Γιατί...;

Δεν με ξέχασες... με έψαξες.. και άρχισα πάλι να μιλώ για αγάπη.. και από τη φύση μου θα υπάρχω.
Έστω και λίγο... Όσο υπάρχει κάποιος που θυμάται...

Δεν το ήθελα... εγώ απλά.. απλά...

Σςςς... ξέρω...

Εγώ είμαι ώρες μακριά.. χρόνια πίσω... δεν έχω πια χαθεί...;

Το φοβάμαι...

Δεν θα έπρεπε να μου μιλάς...

Κακές συνήθειες .. οι ελπίδες των αναμνήσεων.

Γιατί μου μιλάς...;

Νεκρά χρόνια... ζωντανές στιγμές... κι εγώ να ισορροπώ.. γι' αυτό...

* Από τη Δανάη...