Ανακύκλωση... ΤΩΡΑ !!!!!

Επιτέλους και στο δικό μου δήμο έβαλαν κάδους ανακύκλωσης. Θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό αλλά στη χώρα που ζούμε το μόνο που μπορώ να πω είναι κάλλιο αργά παρά ποτέ.. Βαρέθηκα να μαζεύω χαρτιά και άλλα διάφορα για να τα μεταφέρω στο κοντινότερο σημείο με μπλε κάδο. Όποτε τώρα που στην απέναντι γωνία του σπιτιού μου έχω κι εγώ έναν αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερή!! Στο σπίτι τους έχω κάνει κανονική εκπαίδευση για το θέμα και μπορώ να πω πως κάτι έχω καταφέρει. Όταν βλέπω κάτι που θα έπρεπε να είναι στα προς ανακύκλωση αλλά δεν είναι κάνω κήρυγμα και ανάκριση πρώτου βαθμού για να δω ποιος δεν ακολουθεί τους κανόνες!! Το έχω πάρει σοβαρά γιατί είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε ανακύκλωση, και όχι μόνο, σε αυτό το σημείο που έχουμε φέρει το περιβάλλον.

Σαν χώρα δεν έχουμε ούτε τις αρχές ούτε την παιδεία για κάτι τέτοιο. Με τις προσπάθειες όμως για ευαισθητοποίηση του κοινού να γίνονται συχνές όλο και κάτι θα αλλάξει στο άμεσο μέλλον. Θυμώνω τόσο πολύ όταν βλέπω τελείως αναίσθητα άτομα στο δρόμο να πετάνε το οτιδήποτε που μπορεί να ανακυκλωθεί σε συμβατικό κάδο ενώ δίπλα σε αυτόν υπάρχει ο μπλε. Το πιο ενοχλητικό όμως είναι να τους γεμίζουν με όλα τα ακατάλληλα. Έλεος δηλαδή πόσο μυαλό θέλει να κάνεις ένα παραπάνω βήμα γα το σωστό;; Ελπίζω η προσπάθεια μου να αξίζει και να μην πηγαίνει στράφι. Άκουσα πως κάποιες φορές όλα καταλήγουν στο ίδιο σημείο, ανακυκλώσιμα και μη. Ελπίζω να μην είναι αλήθεια, πραγματικά. Κατά πόσο υπάρχει σωστό και οργανωμένο σύστημα ανακύκλωσης δεν το ξέρω και γίνομαι ακόμα πιο καχύποπτη αφού δεν είναι να εμπιστεύεσαι τίποτα και ειδικά μια τέτοια προσπάθεια στην ανευθυνότητα του Έλληνα. Θέλω τόσο πολύ να βάλουμε μυαλό γρηγορότερα από άλλες φορές.Λίγο λίγο και σταθερά αλλά να υπάρχει αποτέλεσμα.

Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε την αξία μιας τέτοιας επιλογής. Το κάνω για μένα, για να νιώθω καλά και εντάξει αλλά κυρίως για όλους μας. Το όφελος είναι συνολικό. Ας σταματήσουμε να είμαστε παρτάκιδες, ας ενδιαφερθούμε και λίγο για το καλό όλων και έτσι θα καταφέρουμε πολλά.

Να είσαι εκεί...

Είναι τόσο καθησυχαστικό να ξέρεις πώς στη ζωή σου υπάρχουν άνθρωποι πραγματικά δικοί σου που σε νοιάζονται. Να μπορείς να τους μιλήσεις για τα πάντα, από τα πιο ασήμαντα και χαζά μέχρι τα πιο σοβαρά και να είναι εκεί, πρόθυμοι να σε ακούσουν.

Σαν άνθρωπος είμαι εσωστρεφής. Ότι με απασχολεί προτιμώ τις περισσότερες φορές να το λύνω με τον εαυτό μου, να το ξεκαθαρίζω με μένα. Ίσως και να είναι λάθος δεν ξέρω, αλλά κάποιες φορές έχω ανάγκη κάποιον δίπλα μου, που με το βλέμμα μου και μόνο θα καταλάβει τι θέλω να του πω χωρίς πολλές λεπτομέρειες.

Το να έχεις φίλους ουσιαστικούς στις μέρες μας θεωρείται θησαυρός Κρυφός και πολύτιμος. Για να τον βρεις και πιο πολύ για να τον κρατήσεις θέλει πολύ προσπάθεια αλλά η ανταμοιβή είναι η καλύτερη απ' όλες.

Στο μυαλό μου έρχονται στιγμές που έχω ζήσει τόσο όμορφες. Μυρωδιές και αρώματα ατελείωτων καφέδων συνοδευόμενων από συζητήσεις ωρών που σε κάνουν να θες να το παρατείνεις για όσο περισσότερο μπορείς. Βόλτες και χαμόγελα που έχουν παγώσει στη μνήμη συνδεδεμένα με κάθε κομμάτι της ζωής μου. Δυσκολίες που όμως πάντα ξέρω πως θα ξεπεραστούν. Κλάματα, γέλια, τσακωμοί, σφικτές αγκαλίες..

Τα πρόσωπα μπορεί να αλλάζουν με τον καιρό, οι καταστάσεις το ίδιο αλλά οι φωτογραφίες ποτέ. Είναι τόσο μαγικό να μπορείς να κρατάς κάθε τι που έχεις ζήσει εκεί, στα χέρια σου να σου θυμίζει όλα όσα με το χρόνο άθελα σου σιγά-σιγά θα ξεχαστούν.

Για κάτι τέτοια μικρά και απολύτως βασικά στη ζωή αξίζει να αναπνέεις και να υπάρχεις. Αυτοί είναι οι άνθρωποι μου... Είμαι τυχερή που υπάρχουν στη ζωή μου και την κάνουν καλύτερη. Τη φωτίζουν και μπορώ να προχωράω πιο δυνατή και αισιόδοξη έχοντας τους στο πλάι μου.

Κι εγώ στο παιχνίδι!!

Η πρόσκληση από την Spirer ήρθε και έχω καθήκον να απαντήσω, αν και άργησα λίγο. Από το να δέχομαι απειλές προτίμησα να κάνω αυτό που μου λέει! Ώσπου να τις σκεφτώ λίγο και να ξεμπερδέψω από το κυλί μου που ήθελε παιχνίδια πέρασε κάποια ώρα αλλά τελικά τα κατάφερα!!

1. Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις ?
Δεν καίγομαι και πολύ για κάτι συγκεκριμένο αλλά αν ήταν στο χέρι μου θα ήθελα να μάθω τι στο καλό γίνεται μέσα σε αυτό το περιβόητο CERN. Όλα όμως... κατά τα άλλα δεν με απασχολεί κάτι!!

2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά ?
3

3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου. Ποιο όνομα θα διάλεγες ?
Το δικό μου ποτέ δεν μου άρεσε και τόσο οπότε αν μπορούσα να το αλλάξω θα διάλεγα το Λυδία!!

4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου ?
Συζητήσεις είναι αυτές;; Κάτσε να έρθει εκείνη η ώρα και θα έχω άπλετο χρόνο να το σκεφτώ!!

5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.
Η ωραία κοιμωμένη!! Επειδή μ' άρεσε από μικρή και επειδή χωρίς λίγο ύπνο δεν πάω πουθενά!!!!!!

6. Διάλεξε καινούργιους γονείς
Με την καμία όμως...

7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου
Τελευταία και διάσημα κιόλας;; Χμμμμ.... "Δεν έχω ιδέα.."

8. Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος ?
"Δεν ξέρω πώς... αλλά θα μάθω"

9. Αν ήσουν αυτοκίνητο τι μάρκα θα ήσουν ?
Κασταριδάκι με τα χίλια!!!!!!!!

10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν ?
Πολική αρκούδα. Μπρρρρρρρρρρρ.........!!!!!!!!!!!

11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο ?
Για τα λόγια που δεν λέω και τα συναισθήματα που δεν βγάζω προς τα έξω σε άτομα που αγαπώ πραγματικά.

12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.
Ότι ήμουν ευχάριστη παρέα, κοντά σε όποιον με χρειάστηκε και ότι ήξερα να ακούω

13. Θα θυσίαζες την ζωή σου για κάποιον ?
Ίσως και να το έκανα...

Όλα είναι στο μυαλό..

Την Παρασκευή που μας πέρασε έδινα για το δίπλωμα των υπολογιστών μου. Από τις τρεις ενότητες που έδινα κόπηκα στη μία, ProfExcel και την οποία παρεμπιπτόντως είχα διαβάσει τόσο καλά που είχα μάθει μέχρι και τα test πρακτικής απ' έξω!! Τι να κάνουμε.. ήλπιζα κι εγώ για την επόμενη. Ξαναέδωσα, ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι είχα ξεμπερδέψει αλλά τι να σου κάνει αυτό το σχεδόν πάλι τα ίδια.. εδώ είναι που το άγχος και η τσαντίλα χτυπάνε κόκκινο!! Τουλάχιστον το πήρα με την τρίτη συνοδεία αρκετής βοήθειας ώστε να μην χάσω την επιδότηση, δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!!

Στην αρχή ήμουν πολύ αγχωμένη και κυρίως απογοητευμένη με τον εαυτό μου. Το θεώρησα σαν μια αποτυχία γιατί μέχρι στιγμής δεν μου είχε τύχει να προσπαθώ για κάτι και να μην το καταφέρνω με την πρώτη. Είτε επειδή ήμουν πολύ καλά προετοιμασμένη είτε επειδή στεκόμουν σε κάποιες περιπτώσεις αναπάντεχα και εκνευριστικά κωλόφαρδη, για τους άλλους πάντα έτσι γιατί εγώ άλλο που δεν ήθελα!! Οπότε αυτή τη φορά ξαφνιάστηκα και δεν μου άρεσε καθόλου αλλά μετά το ξανασκέφτηκα και αφού συνομίλησα με τον εαυτό μου (ουάου!) κατέληξα στο ότι με την "αποτυχία" μαθαίνεις να προχωράς, να παλεύεις και να προσπαθείς για αυτό που θες πολύ περισσότερο απ' όταν δεν έχεις ζήσει κάτι παρόμοιο. Χαίρεσαι για αυτά που πετυχαίνεις στο διπλάσιο. Εδώ που τα λέμε ίσως να άργησε κιόλας, θα το είχα φιλοσοφήσει και θα το είχα κάνει πράξη από καιρό. Από δώ και πέρα όλα καλοδεχούμενα..

Μην το παρακάνουμε όμως κιόλας, είπαμε δεν έχω προσαρμοστεί πλήρως ακόμα!!!!

Λίγο νωρίς δεν είναι.. ή εγώ είμαι αλλού;;;

Σήμερα περνώντας με το λεωφορείο παρατήρησα ένα μαγαζί με χριστουγεννιάτικα είδη...

Καλά, δεν είναι λίγο κουλό από τώρα να βλέπεις γιρλάντες, δέντρα, αγιοβασίληδες και όλα τα σχετικά με την εποχή; Ακόμα δεν έχει χειμωνιάσει καλά-καλά,ούτε χαλιά δεν έχουμε στρώσει, βγαίνω έξω με φουλάρι και σκάω, ειδικά σήμερα τη ζέστη ήταν αυτή, αλλά τα λαμπάκια και οι μπάλες κάνουν την εμφάνιση τους όλο και πιο επιθετικά.. Κάθε χρόνο βέβαια δεν βαριέμαι και παραξενεύομαι το ίδιο με το θέαμα!

Από την άλλη για να είμαι ειλικρινής θέλω τόσο πολύ να έρθουν τα Χριστούγεννα!! Και μόνο η μυρωδιά του κάρβουνου που έρχεται από τα τζάκια που και που και την έχω συνδυάσει έτσι στο μυαλό μου με κάνει να χάνομαι στο κλίμα που επικρατεί τις μέρες αυτές...

Το μόνο που εύχομαι πάντως είναι να χειμωνίασει σε αυτούς τους 2 μήνες περίπου που ακολουθούν για να καταλάβουμε και λίγο την εποχή. Αρκεί να μην κρυώσω, μόνο αυτό μου έλειπε!!

Because all God's children need travelling shoes..

Ένα εισαγωγικό σημείωμα που διάβασα πρόσφατα σε μια εφημερίδα και με κάνει κάθε μέρα βλέποντας το κολλημένο στο γραφείο μου να εκτιμώ αυτά που έχω στη ζωή μου και αυτά που θα έρθουν αν πραγματικά το επιδιώξω...

Γκρίζο φθινόπωρο μα όχι διάθεση. Καλή αρχή σε όλους. Νέα σχέδια και όνειρα που ξέρεις ότι δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ. Μήπως, όμως, τελικά όλα γίνονται; Μήπως απλώς δεν τολμάμε; Αυτή την εποχή όλοι ασχολούμαστε με πτυχία, ξένες γλώσσες, σπουδές και φιλοδοξίες. Μην τα βλέπεις όλα στενά και στριμωγμένα στις βασικές ανάγκες. Ανάγκη μας είναι να φύγουμε, να ξεκολλήσουμε και να περιπλανηθούμε. Ανάγκη είναι οι φίλοι μας, οι έρωτες, τα ξενύχτια και το χουζούρι. Και πρέπει να τις καλύψουμε όλες.

Υπάρχουν εργαλεία για να το κάνεις. Μάθε ξένες γλώσσες για να ταξιδέψεις, σπούδασε για να φύγεις μακριά, φορτώσου εφόδια για να γυρίσεις τον κόσμο. Τον κόσμο που είναι εκεί κ σε περιμένει. Αποστασιοποιήσου από την μιζέρια που σε κοιτάει απειλητικά και ξεκινά να κάνεις το δικό σου. Καλή η ζωή που ετοιμάζουν οι άλλοι για σένα άλλα άμα την χρησιμοποιήσεις όπως γουστάρεις θα πετύχεις και τους δικούς σου, προσωπικούς στόχους. Ξέχασε τα ''πρέπει'' και... get a life!!

Η αληθινή ζωή είναι εδώ μπροστά σου και σου χαμογελάει περιπαιχτικά. Γιατί εσύ όπως και όλοι μας την ψάχνουμε αλλού. Λες και την φοβόμαστε. Ενώ πρέπει αυτή να μας φοβάται. Γιατί ερχόμαστε και είμαστε πολλοί και ορεξάτοι... Because all God's children need travelling shoes...

Τιο τιο.. ποτέ πτυχίο....!

Το μόνο θέμα που με κάνει να προβληματίζομαι τελευταία είναι σχετικό με το μέλλον μου.. Είμαι σε μια σχολή που δεν μου αρέσει και πολύ και παραμένω εκεί μόνο και μόνο απο συνήθεια. Η ειρωνεία είναι πως την επέλεξα ως πρώτη μου επιλογή χωρίς να ξέρω πολλά πράγματα για το αντικείμενο της. Έκανα την βλακειά να ακούσω τους γύρω μου και να με πείσουν πως σαν σχολή είναι καλή και φυσικά πως έχει καλή επαγγελματική αποκατάσταση, κάτι που ισχύει αλλά όταν δεν σε γεμίζει το αντικείμενο που θα ακολουθήσεις στο μέλλον δεν υπάρχει λόγος να σκέφτεσαι και κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ να με φανταστώ στην επισκευή ιατρικών μηχανημάτων, εδώ θερμοσίφωνο που λέει ο λόγος φοβάμαι να ανάψω το κύκλωμα θα την γλυτώσει απο την έκρηξη;;;! Τώρα είμαι Δ' εξάμηνο και από γνώσεις ηλεκτρονικών ούτε λόγος.. Εδώ έχω φτάσει στο σημείο να αντιγράφω κυκλώματα στο εργαστήριο μήπως και βγεί το σήμα που πρέπει! Όχι πως είμαι η μόνη.. όλοι σε μια τέτοια φάση είμαστε στο Τιο (Τεχνολογία Ιατρικών Οργάνων), το παλεύουμε!! Παρόλ'αυτά κάποια απο τα μαθήματα της σχολής έχουν ένα ενδιαφέρον και μάλιστα μεγάλο, σαν εμπειρία είναι ωραία αλλά μέχρι εκεί!! Γενικά είμαι σε αδιέξοδο... Δεν παίρνω και ρίσκα ρε γαμώτο, άσε που δεν έχω καμία όρεξη να ξαναπεράσω το λούκι των πανελληνίων με το άγχος και την τρέλα που επικρατεί. Κάποια στιγμή θα αποφασίσω τι θα κάνω, αν θα τα παρατήσω ή αν θα συνεχίσω παράλληλα με κάτι άλλο που θα το θέλω πραγματικά έτσι για να υπάρχει ένα πτυχίο. Ελπίζω μόνο να είναι σύντομα αυτή η στιγμή!!!

Tο Μονόγραμμα...

¨Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω

Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μές στ'αχανή σεντόνια

Να μαδάω γιασεμιά κι έχω τη δύναμη

Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω

Μες από φεγγαρά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δένδρα με αράχνες που ασημίζουμε

Είναι νωρίς ακόμη μές στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.

Είναι νωρίς ακόμη μές στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς

Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς

Tο χαμένο μου το αίμα και το μυτερό, μ' ακούς μαχαίρι
Σαν κριάρι πού τρέχει μές στους ουρανούς

Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς
Είμ'εγώ, μ' ακούς

Σ' αγαπώ, μ' ακούς

Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ

Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ' ακούς
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς

Σου κρατεί το χέρι πάνω στους κατακλυσμούς

Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς

Ή κανείς ή κι δύο μαζί, μ' ακούς

Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει- ακούς;

Είμ'εγώ πού φωνάζω κι είμ'εγώ πού κλαίω, μ' ακούς
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς.¨

Το ξέρω πως μ' ακούς.....

Τα ζωάκια μου!!!!

Οφείλω να ομολογήσω πώς είμαι ¨πολύτεκνη¨!! Το σπίτι μου αποτελεί έναν μικρό ζωολογικό κήπο γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω όταν μέσα σε αυτό κατοικούν εκτός από τα τέσσερα μέλη της οικογένειας και τρεις θεότρελες σκυλίτσες, ένα ατίθασο κουνέλι και μια πολυλογού καρδερίνα;! Η κάθε μέρα είναι μια τρέλα σε συνδυασμό πάντα με τον πανικό που επικρατεί. Βλέπετε καλά το κουνέλι και το πτηνό αλλά με τις τρεις σκυλόφατσες τι γίνεται?!! Είναι όλες τους θηλυκές. Ας τις συστήσω λοιπόν: η Κανέλα ένα κανελί Cocker spaniel μουτζουφλιάρικο και μια ζωή ξινισμένο που έχει αδυναμία στην μητέρα μου, ένα Boxer η ήσυχη Μελίνα που ζητάει μια ζωή χάδια και όταν οι καλεσμένοι μας σταματάνε να την χαϊδεύουν παραπονιέται και φωνάζει και τέλος το μικρό της παρέας ένα Μαλτέζ το Νινάκι που είναι η δικιά μου αδυναμία και θέλει συνεχώς παιχνίδια σε σημείο που καταντάει εκνευριστικό!!! Αυτή τη στιγμή ξεστρώνει το πάπλωμα στο κρεβάτι μου για να πάρει το μπαλάκι που πριν λίγο έκρυψε εκεί!!

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα σκύλο, ακόμα και πριν γεννηθώ. Ένα Μαλτέζ κι αυτό επίσης Νινάκι! Είναι κομμάτι της ζωής μου. Όσες ζημίες κι αν κάνουν όση περιποίηση και προσοχή κι αν θέλουν πάντα μου φτιάχνουν τη διάθεση με τα παιχνίδια και τις αντιδράσεις τους. Είμαι δεμένη μαζί τους και θυμώνω τόσο πολύ στη σκέψη πως έξω δεν είναι όλα τόσα τυχερά όσο τα δικά μου αφού κανένα από τα τρία μου δεν τα αγόρασα και τα δύο από τα τρία τα βρήκα στο δρόμο όσο ήταν μικρά. Τη μικρή την βρήκε ο πατέρας μου ένα βράδυ με πολύ κρύο σε περίοδο που χιόνιζε μέσα σε μια κούτα με λίγο γάλα κι αυτό ήταν μόλις 20 ημερών... Ποιός μπόρεσε να αγνοήσει αυτή τη φατσούλα;

Ένα τέλειο τραγούδι απο τον Φίλιππο Πλιάτσικα...

Όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω... είναι ένα απο τα αγαπημένα μου τραγούδια σε μια απο τις ωραιότερες εκτελέσεις του.Αυτό το τραγούδι όπως λίγα μπορεί να με ταξιδεύει.Είναι μελαγχολικό αλλά τόσο όμορφο.. Τα λόγια που ακούγονται στην αρχή είναι ένα μικρό απόσπασμα από το ποιητικό έργο του Γιώργου Σεφέρη Ο ηδονικός Ελπήνωρ.
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω

Αγάπης φως της γης ταξίδια

μαύρα παράξενα παιχνίδια

στο φως του ήλιου θ' ακουμπήσω

το καλοκαίρι να μυρίσω.

Μ' άσπρο πανί θα ταξιδέψω

μικρό κορίτσι να σε κλέψω

όσο αγαπάω μένω πίσω

κι όλο μ' αφήνεις να σ' αφήσω